Octotonisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De octotonische ladder is een toonreeks bestaand uit acht (octo = acht) tonen. De bekendste en meest gebruikte octotonische ladder bestaat uit een opeenstapeling van afwisselend kleine en grote secundes (intervallen). Deze wordt veel in de jazz gebruikt om te improviseren, meestal over verminderde akkoorden (bijvoorbeeld C°) en over septiemakkoorden met een b9 en een 13 (en ook een #11). Ook in de klassieke muziek komt gebruik van de octotonische ladder voor, bijvoorbeeld in de muziek van Igor Stravinsky en Claude Debussy. Van de componisten uit de 20e eeuw maakte onder anderen Olivier Messiaen gebruik van octotonische toonladders.

De octotonische ladder is mogelijk voor het eerst gebruikt door Nikolai Rimsky-Korsakov, die deze "muzikale ontdekking" beschreef in My Musical Life. De octotonische ladder kan starten op zowel een grote als kleine secunde:

  • beginnend met een grote secunde: Music ClefG.svgMusic 1c1.svgMusic 1d1.svgMusic 1e1-.svgMusic 1f1.svgMusic 1f1+.svgMusic 1g1+.svgMusic 1a1.svgMusic 1b1.svgMusic 1c2.svg
  • beginnend met een kleine secunde: Music ClefG.svgMusic 1c1.svgMusic 1d1-.svgMusic 1e1-.svgMusic 1e1n.svgMusic 1f1+.svgMusic 1g1.svgMusic 1a1.svgMusic 1b1-.svgMusic 1c2.svg

Als gevolg hiervan zijn er eigenlijk maar drie qua toonmateriaal verschillende mogelijke ladders:

Octotonische ladders op Db, D en Eb