Odeum van Domitianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Odeum van Domitianus
Model van het Odeum van Domitianus
Model van het Odeum van Domitianus
Locatie Marsveld
Voltooid circa 82 n.Chr.
In opdracht van Domitianus
Type bouwwerk Odeum
Locatie van het Odeum van Domitianus (in rood)
Lijst van antieke bouwwerken in Rome
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Het Odeum van Domitianus was een theater voor muziekvoorstellingen in het oude Rome.

Geschiedenis[bewerken]

Het odeum was naar Grieks voorbeeld gebouwd door keizer Domitianus, die na de Grote brand van 80 het verwoeste Marsveld liet herbouwen. Domitianus was liefhebber van de Griekse cultuur en liet het odeum speciaal bouwen om daar muziekwedstrijden en voordrachten te organiseren. Hiernaast traden er ook redenaars op.

In 86 herstelde Domitianus de oude traditie van de Capitolijnse Spelen, die toen naar het voorbeeld van de Olympische Spelen om de vier jaar in Rome werden gehouden. De muzikale onderdelen werden in het odeum gehouden. Het odeum werd gelijktijdig gebouwd met het naastgelegen Stadion van Domitianus, dat tijdens de spelen voor de sportwedstrijden werd gebruikt.

Het gebouw[bewerken]

Het odeum had waarschijnlijk dezelfde vorm als de andere theaters in de stad, maar was wel kleiner. Het gebouw had een diameter van ongeveer 100 meter en bood volgens schattingen in de oudheid plaats aan 7000 tot 9000 toeschouwers. In tegenstelling tot de gewone theaters was het odeum van een dak voorzien om een betere akoestiek te verkrijgen. Het is echter niet duidelijk of het theater in zijn geheel overkapt was of alleen de tribunes.

Cassius Dio wijst Apollodorus van Damascus aan als de architect, maar het is niet duidelijk of dit klopt. Vermoedelijk was hij alleen verantwoordelijk voor een restauratie tijdens het bewind van keizer Trajanus. Het odeum was zeer luxueus ingericht en werd alom bewonderd. De 5e-eeuwse historicus Polemius Silvius beschouwde het zelfs als een van de zeven wonderen van Rome.

Restanten[bewerken]

Tussen 1936 en 1937 zijn restanten van het podium opgegraven onder enkele gebouwen van de Corso del Rinascimento ten zuiden van het Piazza Navona. Een 8,6 meter hoge zuil van groengeaderd Karystisch marmer afkomstig van de onderste verdieping van het podium is weer opgericht op het kleine Piazza dei Massimi. De halfronde façade van het Palazzo Massimo bewaart de ronde vorm van de cavea van het odeum, dat waarschijnlijk als fundering voor het gebouw is gebruikt.

De opgerichte zuil op het Piazza dei Massimi

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • A. Claridge, Rome (Oxford Archaeological Guides), London 1998. P.211-212. ISBN 019288003-9
  • J. Coulston & H.Dodge, Ancient Rome. The archaeology of the Eternal City, Oxford 2005. P.243 ISBN 0947816550
  • L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. P.276 ISBN 0801843006
  • J. Lendering, Stad in marmer. Gids voor het antieke Rome aan de hand van tijdgenoten, Amsterdam, 2002. P.288-289. ISBN 902533153X