Oekraïne en de Europese Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oekraïne en de Europese Unie
Vlag 1 - Vlag 2
Kaart met daarop Europese Unie en Oekraïne

██ Europese Unie

██ Oekraïne

Oekraïne is geen lid en ook geen kandidaat-lidstaat van de Europese Unie.

Oorsprong[bewerken]

De internationale betrekkingen tussen Oekraïne en de Europese Unie zijn tot stand gekomen in december 1991, toen de Sovjet-Unie werd ontbonden. In het tweede halfjaar van 1991 lag het Europese Voorzitterschap in Nederlandse handen en heeft de toenmalige Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken, Hans van den Broek, officieel en uit naam van de Europese Unie, de onafhankelijkheid van Oekraïne erkend.[1].

Op 1 maart 1998 is de Partnerschap- en Samenwerkingsovereenkomst tussen Oekraïne en de EU (Engels: Partnership and Cooperation Agreement between Ukraine and the EU) in werking getreden. Deze overeenkomst legt een juridische basis voor de EU-Oekraïnebetrekkingen en schept samenwerking in verschillende gebieden als[2]:

  • Politiek
  • Handel
  • Economisch beleid

Deze onderwerpen zijn verder uitgebreid met;

  • Energie
  • Justitie en Binnenlandse Zaken
  • Grensoverschrijdende samenwerking
  • Samenwerking op het gebied van wetenschap, technologie en de ruimte

Heden[bewerken]

Er wordt veel samengewerkt op verschillende terreinen. Oekraïne is voor de Europese Unie ook een grote partner in het Europees Nabuurschapbeleid (Engels: European Neighbourhood Policy). Dit beleid is opgezet om er voor te zorgen dat de hele EU bereid is tot het aangaan van verdergaande betrekkingen met de buurlanden.[3]

Tijdens een conferentie in Parijs in september 2008 is er begonnen met de onderhandelingen voor een EU-Oekraïne deelgenootschap. Na deze conferentie, zijn de onderhandelingen voortgezet in Brussel en Kiev. Dit aankomende verdrag zou een vervanging moeten worden van het bestaande verdrag uit 1998.[4] De nieuwe overeenkomst is ervoor bedoeld om voor een grotere politieke en economische integratie met de Europese Unie te zorgen.[5]

Volgens Pawel Kowal, een Poolse politicus en voorzitter van de Oekraïense afvaardiging van het Europees Parlement, is de belangrijkste kwestie "de voorbereiding en de ondertekening van de associatieovereenkomst met de EU, met name het deel met betrekking tot de vrije handel. De meeste Oekraïners steunen de toetreding tot de EU. Dit zal echter alleen mogelijk zijn nadat vele wetswijzigingen en offers zijn gemaakt aan de Oekraïense kant."[6] Oekraïne stemde op 18 september 2013 voor een associatieovereenkomst met de EU.[7] Oekraïne zou eigenlijk op vrijdag 30 november van dat jaar een associatieakkoord met de EU ondertekenen.[7] Tot veler verrassing heeft Oekraïne op 22 november echter het overleg over een associatieverdrag met de Europese Unie opgeschort, amper 8 dagen voordat het ondertekend zou worden.[8] Een ondertekening kan plaatsvinden zodra de regering in Kiev daartoe bereid is. Wel moet eerst aan aanvullende voorwaarden zijn voldaan.[9] De niet-ondertekening van het verdrag leidde tot pro-Europese protesten in Oekraïne.


Bronnen, noten en/of referenties