Oertiterstof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een oertiterstof (soms ook standaardtiterstof) is in de analytische chemie een verbinding die makkelijk in zeer zuivere vorm te verkrijgen is en gebruikt kan worden om de concentratie van een titrant mee te bepalen. Dit soort bepalingen wordt sterktebepaling (vroeger: "titerstelling") genoemd. Omdat er in de chemie maar een beperkt aantal basisreacties voorkomt, is het aantal titranten beperkt. Om dezelfde reden kan met een klein aantal oertiterstoffen volstaan worden.

De belangrijkste eisen aan een oertiterstof zijn dat ze in zuivere vorm (minimaal 99,9 %) te verkrijgen moet zijn, dat ze niet noemenswaardig reageert met componenten uit de omgeving (waterdamp, kooldioxide e.d.) en dat ze een grote molaire massa moet hebben. Wat dat laatste betreft: hoe groter de molaire massa van een stof is, des te meer ervan moet worden afgewogen om met de afgewogen hoeveelheid van de titrant te reageren. Omdat de afweegfout telkens even groot is (ongeveer 0,1 mg) is de relatieve fout bij het afwegen dan klein.

Veelgebruikte oertiterstoffen[bewerken]

Stofnaam Type titratie Titrant Molaire massa (g/mol)
arseen(III)oxide Redoxtitratie KMnO4 197,8
benzoëzuur Zuur-basetitratie basen 122,13
calciumcarbonaat Complexeometrische titratie
Zuur-basetitratie
EDTA
zuren
100,1
kaliumdichromaat Redoxtitratie Na2S2O3 294,2
kaliumhexacyanoferraat(II) trihydraat Redoxtitratie KMnO4 422,4
kaliumwaterstofftalaat Zuur-basetitratie NaOH, KOH 204,22
natriumcarbonaat Zuur-basetitratie zuren 105,9
natriumchloride Argentometrische titratie AgNO3 58,44
oxaalzuur dihydraat Zuur-basetitratie NaOH, KOH 126
oxaalzuur dihydraat Redoxtitratie KMnO4 126
zilver Argentometrische titratie NaCl 107,87
zinkoxide Complexeometrische titratie EDTA 81,39