Off-grid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een off-grid systeem in Spanje

Off-grid systemen, eilandsystemen, netonafhankelijke of autarkische systemen zijn vaste of mobiele systemen die voor hun energievoorziening niet afhankelijk zijn van een verbinding met het lichtnet. Een netonafhankelijk systeem kan noodzakelijk zijn omdat er in de buurt geen elektriciteitsnetwerk aanwezig is zoals in veel derde wereldlanden of moeilijk bereikbare locaties. Soms is een lichtnet wel aanwezig, maar is het lastig of erg duur om een verbinding te maken met zo'n netwerk. Dit is bijvoorbeeld het geval bij lichtboeien in een rivier.

In West-Europese landen, met hun dicht vertakte energienetwerken, worden off-grid systemen vooral toegepast in de landbouw voor bijvoorbeeld schrikdraad of toepassing waarbij weinig energie noodzakelijk is zoals bijvoorbeeld parkeermeters.

Twee veelgebruikte technieken[bewerken]

Bij decentrale energieopwekking wordt de verbrandingsmotor of duurzame energietechnieken vaak toegepast.

De eerste techniek is het opwekken van energie door middel van een verbrandingsmotor en een generator. Hierbij wordt fossiele brandstof verbrand waarbij de vrijkomende energie wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken. Voordeel van deze techniek is dat hij weersonafhankelijk is, goed te plannen en constant is. Nadeel is dat brandstof moeilijk verkrijgbaar kan zijn, duur in aanschaf, verbranding vervuiling en geluidsoverlast geeft. Daarnaast kleven er risico's aan de opslag en handeling van benzine en diesel.

De tweede is door middel van regeneratieve energiesystemen zoals windenergie of zonne-energie. Voordeel van deze energievormen is dat ze overal ter wereld voorkomen, ook op afgelegen locaties.

Nadeel van de toepassing van zonne-energie is dat deze per seizoen sterk verschilt. Het systeem moet gedimensioneerd worden zodat er voldoende energie voorradig is in het seizoen met de minste lichtinval, vaak de winter. Hierdoor is het systeem vaak vrij prijzig.