Ohalot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ohalot (Hebreeuws: אוהלות, lett.: Tenten) is het tweede traktaat (Masechet) van de Orde Taharot (Seder Taharot) van de Misjna. Het traktaat bestaat uit 18 hoofdstukken en handelt over de cultische onreinheid wanneer men met een dode onder één dak verkeert (Num. 19) en alles wat daarmee in verband staat[1].

Volgens een Joodse legende is Ohalot één van de belangrijkste traktaten van de Talmoed. Koning David zou van God zelf te horen hebben gehad dat de studie van het Boek der Psalmen even belangrijk is als de studie van het traktaat Taharot. Desondanks bevat het traktaat geen Gemara (Rabbijns commentaar op de Misjna) in de Jeruzalemse en Babylonische Talmoed.

Literatuur[bewerken]

  • Dr. Herbert Danby: The Mishnah. Translated from the Hebrew with introduction and brief explanatory notes, Oxford University Press, 1964 8e druk, p. 649-676

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dr. Juda Lion Palache: Inleiding in de Talmoed, Haarlem 1954, p. 55