Oinochoë

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oinochoë (collectie British Museum)

Een oinochoë (Oudgrieks: οινόχοη) of oenochoë is een vaastype binnen het Oud-Grieks aardewerk. De oinochoë fungeerde als schenkkan voor wijn en maakte daarmee deel uit van het vaste symposionservies. Oinochoai hebben doorgaan één verticaal geplaatst handvat en een karakteristieke mond in de vorm van een klaverblad. De oinochoë had ook een rituele functie bij libatie.

Bij het symposion werd de oinochoë gehanteerd door een oinochoös (wijnschenker), een jonge jongen die naakt de gasten van wijn voorzag.