Okavangodelta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Okavangodelta
Werelderfgoed natuur
Okavangodelta vanuit de lucht
Okavangodelta vanuit de lucht
Land Vlag van Botswana Botswana
UNESCO-regio Afrika
Criteria vii, ix, x
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 1432
Inschrijving 2014 (38e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
Okavango delta Gezien vanuit de ruimte

De Okavangodelta (of Okavangomoeras) in Botswana is de grootste binnenlandse delta ter wereld.

Het gebied werd in juni 2014 tijdens de 38e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed aangeduid als UNESCO Werelderfgoed. Het was de duizendste toevoeging aan de Werelderfgoedlijst.

Aanhalingsteken openen

"Where all this water goes is a mystery", Aurel Schultz, 1897

Aanhalingsteken sluiten

Geologie[bewerken]

Het gebied was ooit onderdeel van het Makgadikgadimeer, een oud meer dat 10.000 jaar geleden opdroogde. Vandaag de dag mondt de Okavango niet meer uit in zee. In plaats daarvan mondt hij uit in het zand van de Kalahari, waardoor hij 15.000 km² van de woestijn van water voorziet. Elk jaar bereikt 11 kubieke kilometer water de delta. Een deel van dit water stroomt nog verder naar het zuiden naar het Ngamimeer.

Het water dat de delta binnenkomt is ongewoon puur vanwege het gebrek aan landbouw en industrieën langs de Okavango. Het water gaat door de zandgrondlagen van de verschillende delta eilanden, en verdampt uiteindelijk waarbij het enorme hoeveelheden zout achterlaat. Dit proces is zo sterk, dat de vegetatie verdwijnt in het centrum van de eilanden, en dikke zoutkorsten ontstaan.

De wateren van de Okavangodelta zijn onderhevig aan seizoensgebonden overstromingen, die halverwege de zomer beginnen in het noorden, en zes maanden later in het zuiden. Het water in de delta verdampt relatief snel door de hoge temperaturen. Eilanden kunnen geheel onder water verdwijnen tijdens de overstroming, en weer opduiken aan het eind van het seizoen.

Mensen[bewerken]

De bevolking van de Okavangodelta bestaat uit vijf etnische groepen, elk met een eigen etnische identiteit en taal. Dit zijn de Hambukushu (ook bekend als Mbukushu, Bukushu, Bukusu, Mbukuschu, Ghuva, Haghuva), Dceriku (Dxeriku, Diriku, Gciriku, Gceriku, Giriku, Niriku), Wayeyi (Bayei, Bayeyi, Yei), Bugakhwe (Kxoe, Khwe, Kwengo, Barakwena, G/anda) en ||anikhwe (Gxanekwe, //tanekwe, River Bushmen, Swamp Bushmen, G//ani, //ani, Xanekwe).

  • De Hambukushu, Dceriku, en Wayeyi zijn allemaal Bantoevolken die zich bezighouden met traditionele economieën zoals landbouw, vissen, jagen en het verzamelen van wilde planten.
  • De Bugakhwe en ||anikwhe zijn San. Bugakhwe gebruiken zowel het bos als de rivier als bronnen voor voedsel, terwijl de ||anikhwe vooral de rivier gebruiken.
  • De Wayeyi hebben het gebied rondom Seronga bewoond, evenals de zuidelijke Delta rond Maun.

De Okavangodelta valt sinds enkele honderden jaren onder het bewind van de Batawana (een Tswana-substam). De meeste Batawana leven echter aan de randen van de delta.

Dieren[bewerken]

De Okavango kent een groot aantal dieren, en trekt om die reden jaarlijks duizenden bezoekers. De Nederlands-Amerikaanse natuurfotograaf Frans Lanting maakte er een reportage.

Enkele van de dieren in het gebied zijn Afrikaanse olifanten, de kafferbuffel, het nijlpaard, de litschiewaterbok, de lierantilope, de blauwe gnoe, de giraf, de nijlkrokodil, de leeuw, de cheeta, de luipaard, hyena's, wilde honden, de grote koedoe, de sabelantilope, zowel de zwarte als de witte neushoorn, de watervaraan, zebra's, het knobbelzwijn en de beerbaviaan. In de delta komen ook meer dan 400 vogelsoorten voor zoals de Afrikaanse zeearend, de grijze kroonkraan, de maraboe en de heilige ibis.

Literatuur[bewerken]

  • Bock, J. (2002). Learning, Life History, and Productivity: Children’s lives in the Okavango Delta of Botswana. Human Nature 13(2) 161-198. Full text

Externe links[bewerken]