Oleguer Presas Renom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oleguer
Oleguer Presas 5979.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Oleguer Presas Renom
Geboortedatum 2 februari 1980
Geboorteplaats Sabadell, Spanje
Lengte 185 cm
Gewicht 82 kg
Clubinformatie
Spelend bij N.N.B.
Positie Verdediger
Jeugd
Lepanto
UEA Gramenet
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1999-2001
2001-2003
2003-2008
2008 - 2011
Vlag van Spanje UEA Gramenet
Vlag van Spanje Barça B
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Nederland AFC Ajax
041 0(2)
062 0(6)
0127 0(1)
036 0(3)
Interlands
2004-heden Catalonië Catalonië 5 (0)
Erelijst
2005 & 2006

2006
2010
Barcelona Kampioen, Spaanse Supercup
Barcelona C. League
Ajax KNVB beker
Ajax Landskampioen Nederland
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Oleguer Presas Renom (Sabadell, 2 februari 1980), voetbalnaam Oleguer, is een voormalig voetballer uit Catalonië (Spanje). Hij speelde tussen 2008 en 2011 als verdediger bij AFC Ajax. Oleguer komt uit voor het Catalaans elftal. Hij schreef tevens een filosofisch boek.

Clubcarrière[bewerken]

FC Barcelona[bewerken]

Oleguer begon met clubvoetbal op elfjarige leeftijd als middenvelder bij het plaatselijke clubje Lepanto. Bovendien beoefende hij verschillende andere sporten, waaronder tennis en basketbal. Het ging Oleguer vooral om plezier en minder om presteren. Bij zijn tweede voetbalclub werd de Catalaan omgevormd tot verdediger. Uiteindelijk ging Oleguer het voetbal serieuzer nemen. Hij speelde eerst voor UEA Gramenet, voordat hij in 2001 bij Barça B kwam. De verdediger maakte zijn officieuze debuut voor het eerste elftal in de strijd om de Trofeu Joan Gamper tegen Rode Ster Belgrado op 24 augustus 2002. Zijn officiële debuut voor FC Barcelona volgde op 13 november 2002 tegen Galatasaray in de UEFA Champions League. Sinds de komst van Frank Rijkaard als trainer is Oleguer een vaste waarde. Op 24 april 2005 maakte Oleguer in de uitwedstrijd tegen Málaga CF zijn eerste officiële doelpunt voor FC Barcelona. In 2005 en 2006 werd Oleguer met de Catalaanse voetbalclub kampioen van Spanje. In 2006 won hij bovendien de UEFA Champions League. In het seizoen 2007/08 had hij geen goed seizoen, met weinig speeltijd doordat Barcelona veel dure aankopen voorrang gaf zoals Gabriel Milito.

AFC Ajax[bewerken]

Oleguer werd op 16 juli 2008 gecontracteerd door Ajax en tekende tot en met de zomer van 2011.[1] Oleguer kostte Ajax 3 miljoen. Elke keer wanneer Ajax de Champions League zou bereiken in de eerste 3 jaar, zou het een bedrag van €750.000 overmaken naar Barcelona.

Oleguer startte onmiddellijk in de basis bij Ajax als centrale verdediger. Puur als verdediger speelde Oleguer sober en solide en maakte weinig fouten, maar veel gehoorde kritiek was dat dat hij opbouwend weinig aan het spel van Ajax toevoegt. Dit leidde ertoe dat Oleguer soms werd gewisseld met Gregory van der Wiel die centraal ging spelen en Oleguer rechtsback. Tegen de winterstop aan werd Oleguer steeds vaker door trainer Marco van Basten gewisseld vanwege de fouten in zijn opbouwende spel. Zodoende werd in de winterstop Rob Wielaert aangetrokken van FC Twente. [2] Daarnaast begon Toby Alderweireld ook steeds meer aan het eerste elftal te ruiken. Oleguer kwam hierna meer in vorm, door blessures van andere spelers speelde hij meer in de basis naast Wielaert. Desondanks werd hij in de loop van het seizoen steeds vaker gewisseld. Met de komst van de Ajax trainer Martin Jol raakte Oleguer zijn basisplaats kwijt aan de Belgen Jan Vertonghen en Toby Alderweireld. Na het kampioenschap van 2011 liep het contract van Oleguer af en vertrok hij bij Ajax.

AD Guíxols[bewerken]

In 2012 dook Oleguer op bij AD Guíxols, uitkomende in een regionale divisie. Hij stelde dat hij maar beperkte keuzes had, omdat hij vanwege zijn politieke standpunten niet gewild was bij de meeste Spaanse clubs en hij in het buitenland alleen nog in Nederland wilde spelen.

Nationaal elftal[bewerken]

Zijn goede prestaties waren ook Luis Aragonés, bondscoach van Spanje, opgevallen en Oleguer werd opgeroepen voor een trainingsstage voor de nationale ploeg. Veel Spanjaarden verwachtten een afwijzing, maar Oleguer besloot toch naar de stage te gaan. In een gesprek met Aragonés liet de Catalaan wel weten niet voor Spanje te willen uitkomen. Het Catalaans voetbalelftal is zijn enige 'nationale' team. Ook heeft hij een wedstrijd op doel gestaan.

Overzicht[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Wedstrijden Doelpunten
1999/00 Gramenet UEA Vlag van Spanje Spanje Segunda División B 1 0
2000/01 Gramenet UEA Vlag van Spanje Spanje Segunda División B 40 2
2001/02 FC Barcelona B Vlag van Spanje Spanje Segunda División B 34 0
2002/03 FC Barcelona B Vlag van Spanje Spanje Segunda División B 28 2
2002/03 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 3 0
2003/04 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 18 0
2004/05 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 36 1
2005/06 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 33 0
2006/07 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 25 0
2007/08 FC Barcelona Vlag van Spanje Spanje Primera División 12 0
2008/09 AFC Ajax Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 27 1
2009/10 AFC Ajax Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 6 0
2010/11 AFC Ajax Vlag van Nederland Nederland Eredivisie 3 1
Totaal: 266 7

Leven buiten het voetbal[bewerken]

Oleguer staat erom bekend dat hij de media-aandacht die hij geniet als voetballer gebruikt om te ageren tegen het onrecht in de wereld en is politiek zeer uitgesproken. Zo droeg hij zijn eerste doelpunt voor Barcelona op aan een 14-jarige jongen uit zijn geboortestad Sabadell. Deze jongen was eerder die week opgepakt omdat hij proteststickers aan het plakken was tegen de burgemeester van de stad welke hij beschuldigde van machtsmisbruik en vriendjespolitiek. Dit was niet de eerste keer dat hij zich verzette tegen de autoriteiten van Sabadell. Bij de ontruiming van een alternatief café in 2003 vielen ruim twintig gewonden en werden elf jongeren gearresteerd. Onder de arrestanten bevond zich Oleguer. Later noemde hij dit in een interview ‘buitensporig fascistisch geweld’. In 2007 werd bekend dat er 3 jaar cel tegen hem werd geëist in verband met de rellen bij deze ontruiming. [3] [4]

Zijn levensstijl heeft hij nooit laten beïnvloeden door de voetbalwereld, ondanks dat hij bij Barcelona ruim een miljoen euro per jaar verdiende. Jarenlang deelde hij in Barcelona een flat met een groep vrienden en ging hij naar de trainingen in een Volkswagen bestelbus.

Oleguer heeft ook een boek geschreven. Op 30 maart 2006 publiceerde hij zijn eerste boek, Cami d'Itaca (De weg naar Ithaka). Hierin behandelt hij uiteenlopende onderwerpen zoals jeugdanorexia, strijd tegen het fascisme, de rol van Spanje in de Golfoorlog en de Irakoorlog, zijn liefde voor tennis en zijn ervaringen tijdens de viering van de landstitel van 2005.

In februari 2007 zorgde Oleguer voor opschudding toen hij zich in het openbaar uitliet over de situatie van Iñaki de Juana Chaos, een gevangen ETA-terrorist in hongerstaking wiens verzoek om vrijlating door de Hoge Raad in Spanje werd afgewezen. Volgens Oleguer krijgen andere gevangenen in dezelfde levensbedreigende omstandigheden wel verzorging en hij vond de afwijzing tot vrijlating lijken op hypocrisie.[5] Door zijn uitspraken verloor Oleguer zijn sponsorcontract met Kelme, die niet met politieke meningen geassocieerd wilde worden. Ook collega-voetballer Salvador Ballesta, bekend om zijn fervent patriottisme en extreem-rechtse ideeën, kon zich niet vinden in de uitspraken van Oleguer en hij verkondigde op de Spaanse radiozender Onda Cero "meer respect te hebben voor een hondendrol dan voor Oleguer".[6] In Catalonië kreeg de speler veel bijval voor zijn standpunt en werd een online petitie opgestart tegen de beslissing van Kelme. Oleguer sloot een nieuw sponsorcontract af met Diadora. Het geld dat hij daarbij ontving, heeft hij geschonken aan goede doelen.

Oleguer zorgde in oktober 2007 wederom voor opschudding door als co-piloot naast Xevi Pons deel te nemen aan de Rally Catalunya-Costa Daurada. Het duo Pons-Oleguer eindigde als tweede, maar FC Barcelona was niet blij met het uitstapje van Oleguer. Contractueel mag hij immers geen gevaarlijke sporten uitoefenen zonder toestemming. [7]

Op 1 oktober 2010 trad in Nederland het verbod op kraken in werking en daarom waren er verschillende krakersprotesten in Amsterdam. Oleguer deed daar ook aan mee, maar omdat hij alleen maar aan het vreedzame gedeelte meedeed had Ajax daar geen problemen mee. [8]

Erelijst[bewerken]

FC Barcelona[bewerken]

2005, 2006
2005, 2006
2006

AFC Ajax[bewerken]

2011
2010
Tweede: 2010

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Ajax contracteert Oleguer, Ajax.nl
  2. Ajax contracteert Rob Wielaert, Ajax.nl
  3. Drie jaar gevangenisstraf geëist tegen Oleguer. MARCA.com. 7 september 2007
  4. Mondige ‘anarchist’ in de verdediging bij Ajax
  5. Oleguer verdedigt Iñaki de Juana Chaos. 20minutos.es
  6. Controverse Salva - Oleguer. 20minutos.es
  7. Oleguer, copiloot van Pons. SPORT.es. 5 oktober 2007
  8. Oleguer duikt op tussen krakers