Olivier V de Clisson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Olivier de Clisson, afgebeeld op zijn grafmonument in de kerk van Josselin.

Olivier de Clisson (Kasteel van Clisson, 1336 - Kasteel van Josselin, 23 april 1407) was een Bretons soldaat van adellijke afkomst die ten tijde van de Honderdjarige Oorlog met de Fransen meevocht.

Biografie[bewerken]

Olivier de Clisson werd geboren als zoon van Olivier IV de Clisson en Jeanne de Belleville op het ouderlijk slot van Clisson. In 1343 werd zijn vader vanwege vermeend verraad onthoofd op last van koning Filips VI van Frankrijk. Na deze executie zweerde zijn vrouw wraak tegen de Franse koning en begon ze aan kaapvaart in Het Kanaal. In 1356 ging de familie in Engeland wonen naar haar huwelijk met Walter Bentley. Op 23-jarige leeftijd ging Olivier de Clisson dienen in het leger van Jan van Montfort in de Bretonse Successieoorlog. Hij wist zich tijdens de Slag bij Auray te onderscheiden, waar hij een oog verloor maar ook zijn bijnaam de "Slager" kreeg toebedeeld. Later raakte hij in onmin met Jan van Montfort en ging hij in dienst bij zijn tegenstanders.

In 1370 verkreeg Olivier de Clisson de heerlijkheid Josselin en begon met de bouw van het Kasteel van Josselin. In dat zelfde jaar ging hij dienen in het leger van Bertrand du Guesclin. Na de dood van Du Guesclin ontving hij de titel van connétable van Frankrijk. In 1382 had hij een belangrijk aandeel van de Franse overwinning in de Slag bij Westrozebeke tegen de Vlaamse opstandelingen. Daarna leidde legers in Poitou en Vlaanderen. Olivier de Clisson had ook de leiding over een onsuccesvolle invasie in Engeland.

Het Kasteel van Josselin, dat onder leiding van Olivier de Clisson flink werd uitgebreid en verbouwd.

Toen hij in 1392 terugkeerde in Parijs werd er een poging gedaan om hem te vermoorden door Pierre de Craon, die in dienst was bij Jan IV van Bretagne. De Clisson werd aangevallen in een nauwe straat in de Franse hoofdstad. Zijn bedienden vluchten, maar zijn leven werd gered door het maliënkolder dat hij droeg. Hij kon zijn aanvallers nog weerstaan, maar Craon was naar Bretagne gevlucht in de wetenschap dat De Clisson dood was. Samen met Karel VI van Frankrijk marcheerde hij met een leger op naar Bretagne, maar tijdens de campagne werd Karel overvallen door gekheid. De ooms van Karel geloofden dat Olivier de Clisson de schuldige was aan deze gekheid, waardoor deze moest vluchten naar Bretagne. Na zijn verbanning herstelde hij het contact met hertog Jan IV van Bretagne. Na de dood van de hertog werd hij benoemd tot beschermer van het hertogdom en als voogd van de jonge hertog Jan V. Olivier de Clisson overleed in 1402 als een van de rijkste edelen van Frankrijk. Zijn nalatenschap zou in de handen komen van de Bretonse adellijke familie De Rohan.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Olivier de Clisson was getrouwd met Catharina van Laval en zij kregen samen twee kinderen:

Bronnen[bewerken]

  • Turnbull, Stephen, The Book of the Medieval Knight (London: Arms and Armour Press, 1985).
  • Henneman, John Bell, Olivier de Clisson and Political Society in France under Charles V and Charles VI (Philadelphia, University of Pennsylvania Press, 1996).