Olympique Marseille

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Olympique Marseille

Volledige naam	Olympique de Marseille
Bijnaam	l'OM
Opgericht	1899
Stadion	Stade Vélodrome
Capaciteit	60.031
Voorzitter	Pape Diouf
Trainer	Eric Gerets
Competitie	Ligue 1
Thuiskleuren 　 Uitkleuren
geldig voor 2007/08
Portaal Voetbal

Olympique de Marseille wordt met name uit historisch oogpunt tot de Franse topvoetbalclubs gerekend. De club uit Marseille, die in de volksmond O.M. wordt genoemd, heeft al verschillende malen het kampioenschap en de beker van Frankrijk gewonnen. In 1986 vraagt de toenmalige burgemeester van Marseille Gaston Deffere de rijke zakenman Bernard Tapie het voorzitterschap van de club op zich te nemen. Het doel is om van Olympique een Europese topclub te maken en een Europese titel te laten halen.

Inhoud 1 Geschiedenis 2 Erelijst 3 Marseille in Europa 4 Selectie 2007/2008 5 Bekende trainers 6 Bekende ex-spelers 7 Externe link

[bewerk] Geschiedenis

Van 1988 tot 1992 wordt Olympique vier maal op rij kampioen van Frankrijk en haalde in 1989 ook de beker van Frankrijk binnen. Enkele bekende spelers die in deze periode voor Marseille uitkwamen zijn Jean-Pierre Papin, Chris Waddle, Klaus Allofs, Didier Deschamps, Basile Boli, Marcel Desailly, Rudi Völler en Eric Cantona. Tijdens de "Tapie-periode" waren er drie trainers in Marseille aan het werk waarvan twee met een grote internationale ervaring : Franz Beckenbauer, Gérard Gili, en Raymond Goethals die vanaf 1990 de leiding kreeg. In 1991 werd al de finale van de Europacup I bereikt, maar daarin werd na strafschoppen verloren van Rode Ster Belgrado. In 1993 was het weer raak, de Europacup I was omgedoopt tot Champions League en Marseille stond in de finale tegen AC Milan. Het werd 1-0 voor Olympique door een goal van Basile Boli.

In september 1993 kwam aan het licht dat een speler Jean-Jacques Eydelie van Olympique twee spelers van Valenciennes had omgekocht om de uitwedstrijd te winnen en zo, drie dagen voor het duel tegen de A.C. Milan, het landskampioenschap veilig te stellen. De club moest de in 1993 behaalde landstitel weer inleveren en werd teruggezet naar Ligue 2. Tapie werd kort daarna van andere met voetbal niet toedoende corruptieschandalen verdacht en moest aftreden. Ook het jaar erop bleef Marseille in de Ligue 2 aangezien de club failliet werd verklaard en in Frankrijk is het dan niet mogelijk deel te nemen in de Ligue 1.

Het tijdperk Robert-Louis Dreyfus breekt aan. Roland Courbis wordt als trainer aangesteld en met hem vele bekende (internationale) voetbalsterren. Hiermee wordt de kwalificatie voor de UEFA-Cup gehaald.

Het seizoen erop 1998/1999, wordt het honderd-jarige bestaan van Olympique gevierd, en behaald zij de tweede plaats achter P.S.G. en bereikt de finale van de UEFA-Cup, maar verliest die van Parme AC. Courbis moet een zeer slecht seizoensbegin met ontslag betalen, en wordt opgevolgd door Bernard Casoni.

De drie volgende seizoenen heeft Marseille het moeilijk. Speler en trainers komen en gaan, maar werkelijk resultaat is er niet te bespeuren. Zelfs wordt tot twee keer toe de degradatiezone op het nippertje ontweken.

In 2002 komt Alain Perrin naar Marseille en die weet O.M. weer naar de top van de lijsten te brengen. Door opnieuw tweede te worden wordt het seizoen erop in de Champions League gespeeld, maar is O.M. kansloos tegen FC Porto (de uiteindelijke winnaar) en Real Madrid. Verdergaand in de UEFA-Cup, haalt O.M. achtereenvolgens Newcastle United, Inter Milan en Liverpool FC onderuit dit mede dankzij de uitmuntende spits Didier Drogba en de franse nationale elftal doelman Fabien Barthez behaalde O.M. wederom de finale. Dit keer is het Spaanse Valancia CF te sterk.

Met het vertrek van Didier Drogba aan het einde van het voetbaljaar 2004/2005 naar Chelsea FC voor het bedrag van 37 miljoen euro, moet de club opnieuw naar een sterke spelverdeler zoeken. Die wordt gevonden door de toenmalige trainer Jean Fernandez in de persoon van Frank Ribery.

Begin 2006 vertelt oud-speler Jean-Jacques Eydelie in zijn boek Je ne joue plus dat hij en andere spelers voor aanvang van de finale tegen Milaan 1993 doping gebruikt zouden hebben.

Onder leiding van en met aan zijn zijde spelers als Samir Nasri en Mamadou Niang haalt O.M. toch nog een redelijke zesde plaats. Vanaf maart 2006 rommelt het tussen de leiding van de club en Jean Fernandez. Albert Emon, de jeugdtrainer van Marseille, neemt de zaak momenteel over tot het einde van het seizoen. Hij wordt de hoofdtrainer van Marseille vanaf begin van het seizoen 2006 - 2007 en bereikt een zeer verdiende tweede plaats achter het onbereikbare Olympique Lyonnais, dat zijn zesde achtereenvolgende landskampioenschap viert.

Begin 2007 kwam de club opnieuw in het nieuws toen vernomen werd dat er sprake was van een overname van de club. Enkele weken lang hield heel voetballiefhebbend Marseille de adem in. Uiteindelijk bleek op 1 maart dat de Canadese zakenman Jack Kachkar niet de betalingstermijnen respecteerde, waarop de huidige eigenaar Robert-Louis Dreyfus de verkoop afblies.

Het einde van het seizoen 2007 werd gekenmerkt door het vertrek van de motor van het team. Frank Ribery vertrekt voor het bedrag van 26 miljoen euro naar Bayern Munchen.

Vele fans spraken lovend over de spelers die werden aangetrokken vanaf begin juni 2007. Maar Albert Emon heeft moeite om er een homogeen team van te maken en zo maakt l'O.M. een moeilijke seizoensstart. Alleen de wedstrijden voor de Champions League worden met enig succes bekroond. De andere wedstrijden voor het kampioenschap worden of gelijk gespeeld of verloren. Na de achtste speeldag staat Marseille in de degradatiezone. Dat is het moment dat Pape Diouf (voorzitter van de club) de knoop moet doorhakken, en wordt Albert Emon als trainer bedankt. Sinds 25 september is de oud Belgisch international Eric Gerets de coach. Deze heeft tijd nodig om een team op te zetten. De wedstrijd in en tegen Lyon (eindstand 1-2) op 12 november kan als ommekeer worden beschouwd. Met Samir Nasri(terug van blessure), Lorik Cana, Matthieu Valbuena (middenveld) en met Mamadou Niang in de spits, wordt een prima prestatie neergezet. Ook de jeugdige reservedoelman Steve Mandanda (Cédric Carrasso is nog niet terug na zijn knie operatie) zet ook een topprestatie neer. Marseille verlaat met deze punten de degradatiezone.

Na zes maanden het team in handen te hebben gahad, heeft Eric Gerets zijn stempel gedrukt op O.M. Hij is erin geslaagd het team weer naar de 3e plaats van de competitie te brengen, met een aanvallend voetbal maar met een soms nog wat happerende verdediging. Doelman Steve Mandanda bewijst elke wedstrijd opnieuw zijn waarde. Hem wordt een grote toekomst voorspeld.

[bewerk] Erelijst

Landskampioen in 1936/37, 1947/48, 1970/71, 1971/72, 1988/89, 1989/90, 1990/91, 1991/92

Bekerwinnaar in 1924, 1926, 1927, 1935, 1938, 1943, 1969, 1972, 1976, 1989

Champions League in 1993

UEFA Intertoto Cup in 2005

[bewerk] Marseille in Europa

• Groep = groepsfase
• 1R = eerste ronde / 2R= tweede ronde
• 1/8 = achtste finale / 1/4 = kwart finale / 1/2 = halve finale
• F = finale

Seizoen	Competitie	Ronde	Land	Club	Score
1962/63	Jaarbeursstedenbeker	1R		Union St.-Gillis	1-0, 2-4
1968/69	Jaarbeursstedenbeker	1R		Göztepe Izmir	0-2, 2-0 (k)
1969/70	Europacup II	1R		Dukla Praag	0-1, 2-0
		1/8		Dinamo Zagreb	1-1, 0-2
1970/71	Jaarbeursstedenbeker	1R		Spartak Trnava	0-2, 2-0 (n.p.)
1971/72	Europacup I	1R		Górnik Zabrze	2-1, 1-1
		1/8		Ajax Amsterdam	1-2, 1-4
1972/73	Europacup I	1R		Juventus	1-0, 0-3
1973/74	UEFA Cup	1R		Union Luxemburg	5-0, 7-1
		2R		1. FC Köln	2-0, 0-6
1975/76	UEFA Cup	1R		Carl Zeiss Jena	0-3, 0-1
1976/77	Europacup II	1R		Southampton FC	0-4, 2-1
1987/88	Europacup II	1R		Lokomotive Leipzig	0-0, 1-0
		1/8		Hajduk Split	4-0, 3-0
		1/4		RoPS Rovaniemi	1-0, 3-0
		1/2		Ajax Amsterdam	0-3, 2-1
1989/90	Europacup I	1R		Brøndby IF	3-0, 1-1
		1/8		AEK Athene	2-0, 1-1
		1/4		CSKA Sofia	1-0, 3-1
		1/2		SL Benfica	2-1, 0-1
1990/91	Europacup I	1R		Dinamo Tirana	5-1, 0-0
		1/8		Lech Poznań	2-3, 6-1
		1/4		AC Milan	1-1, 3-0
		1/2		Spartak Moskou	3-1, 2-1
		F		Rode Ster Belgrado	0-0 (3-5 n.p.)
1991/92	Europacup I	1R		Union Luxemburg	5-0, 5-0
		2R		Sparta Praag	3-2, 1-2
1992/93	Champions League	1R		Glentoran FC	5-0, 3-0
		2R		Dinamo Boekarest	0-0, 2-0
		Groep		Rangers FC	2-2, 1-1
		Groep		Club Brugge	3-0, 1-0
		Groep		CSKA Moskou	1-1, 6-0
		F		AC Milan	1-0
1994/95	UEFA Cup	1R		Olympiakos Piraeus	2-1, 3-0
		2R		FC Sion	0-2, 3-1
1998/99	UEFA Cup	1R		Sigma Olomouc	2-2, 4-0
		2R		Werder Bremen	1-1, 3-2
		1/8		AS Monaco	2-2, 1-0
		1/4		Celta de Vigo	2-1, 0-0
		1/2		Bologna FC	0-0, 1-1
		F		AC Parma	0-3
1999/00	Champions League	Groep 1		Sturm Graz	2-0, 2-3
		Groep 1		Croatia Zagreb	2-1, 2-2
		Groep 1		Manchester United	1-2, 1-0
		Groep 2		Lazio Roma	0-2, 1-5
		Groep 2		Feyenoord Rotterdam	0-3, 0-0
		Groep 2		Chelsea FC	1-0, 0-1
2003/04	Champions League	3Q		Austria Wien	1-0, 0-0
		Groep		Real Madrid	2-4, 1-2
		Groep		Partizan Belgrado	3-0, 1-1
		Groep		FC Porto	2-3, 0-1
2003/04	UEFA Cup	3R		Dnipro Dnipropetrovsk	1-0, 0-0
		1/8		Liverpool FC	1-1, 2-1
		1/4		Inter Milan	1-0, 1-0
		1/2		Newcastle United	0-0, 2-0
		F		Valencia CF	0-2
2005	Intertoto Cup	3R		BSC Young Boys Bern	3-2, 2-1
		1/2		SS Lazio Rome	1-1, 3-0
		F		Deportivo de La Coruña	0-2, 5-1
2005/06	UEFA Cup	1R		Germinal Beerschot	0-0, 0-0 (4-1 n.p.)
		Groep		CSKA Moskou	2-1
		Groep		SC Heerenveen	1-0
		Groep		Levski Sofia	0-1
		Groep		Dinamo Boekarest	2-1
		3R		Bolton Wanderers	0-0, 2-1
		1/8		Zenit Sint-Petersburg	0-0, 1-2
2006	Intertoto Cup	3R		Dnipro Dnipropetrovsk	0-0, 2-2
2006/07	UEFA Cup	2Q		Young Boys Bern	3-3, 0-0
		1R		Mladá Boleslav	1-0, 2-4
2007/08	Champions League	Groep		Beşiktaş JK	2-0, 1-2
		Groep		Liverpool FC	1-0, 0-4
		Groep		FC Porto	1-1, 1-2
2007/08	UEFA Cup	3R		Spartak Moskou	3-0, 0-2
		1/8		Zenit Sint-Petersburg	3-1, 0-2

Zie ook Deelnemers UEFA-toernooien Frankrijk

[bewerk] Selectie 2007/2008

Nr. Positie Speler 1. DM Cédric Carrasso 2. M Miloš Krstić 3. V Taye Ismaila Taiwo 4. V Julien Rodríguez 5. V Jacques Faty 6. M Karim Ziani 7. M Benoît Cheyrou 8. M Wilson Oruma 9. A Djibril Cissé 10. M Boudewijn Zenden 11. A Mamadou Niang 12. A Fabrice Fiorèse 13. M Salim Arrache 14. V Leyti N'Diaye 15. V Ronald Zubar

Nr. Positie Speler 16. DM Sébastien Hamel 17. M Modeste M'Bami 18. M Vincent Gragnic 19. M Lorik Cana (aanvoerder) 20. V Hassoun Camara 22. M Samir Nasri 24. V Laurent Bonnart 25. A Mame N'Diaye 27. V Pape M'Bow 28. M Mathieu Valbuena 29. A Mathieu Valbuena 30. DM Steve Mandanda 32. V Gaël Givet 40. DM Sébastien Mate -. DM Mehdi Sennaoui

[bewerk] Bekende trainers

[bewerk] Bekende ex-spelers

[bewerk] Externe link

• Officiële website

	Ligue 1 seizoen 2007/08
Auxerre - Bordeaux - Caen - Le Mans - Lens - Lille - Lorient - Lyon - Marseille - Metz - Monaco - Nancy - Nice - Paris Saint-Germain - Rennes - Saint-Étienne - Sochaux - Strasbourg - Toulouse - Valenciennes

Groepen UEFA Champions League 2007/08

A: Liverpool FC · FC Porto · Olympique Marseille · Beşiktaş JK     B: Chelsea FC · Valencia CF · FC Schalke 04 · Rosenborg BK C: Real Madrid · Werder Bremen · Lazio Roma · Olympiakos Piraeus     D: AC Milan · Benfica · Celtic FC · Sjachtar Donetsk E: FC Barcelona · Olympique Lyon · VfB Stuttgart · Glasgow Rangers     F: Manchester United · AS Roma · Sporting Lissabon · Dynamo Kiev G: Internazionale · PSV · CSKA Moskou · Fenerbahçe     H: Arsenal FC · Sevilla FC · Steaua Boekarest · Slavia Praag