Olympische Zomerspelen 1992

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spelen van de XXVe Olympiade
Olympische Zomerspelen 1992
Locatie Vlag van Spanje Barcelona, Spanje
Deelnemende landen 169
Deelnemende atleten 9.956 (7.010 mannen, 2.851 vrouwen)
Evenementen 257 in 28 sporten
Openingsceremonie 25 juli 1992
Sluitingsceremonie 9 augustus 1992
Officiële opening door Koning Juan Carlos I
Atleteneed Luis Doreste Blanco (zeilen)
Juryeed Eugeni Asencio (waterpolo)
Olympische vlam Antonio Rebollo (paralympische boogschutter)
Vorige Spelen 1988: Seoel (Zuid-Korea)
Volgende Spelen 1996: Atlanta (Verenigde Staten)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

De Olympische Zomerspelen van de XXVe Olympiade werden in 1992 gehouden in Barcelona, hoofdstad van Catalonië in Spanje. De woonplaats van de toenmalig IOC-president Juan Antonio Samaranch werd verkozen boven Amsterdam, Belgrado, Birmingham, Brisbane en Parijs. De ceremonies en het atletiek vond plaats in het Estadi Olímpic Lluís Companys.

Het Olympisch dorp en de Olympische haven werd ontworpen door de Catalaanse architect Oriol Bohigas i Guardiola. Voor de organisatoren was veiligheid een topprioriteit. Er werd algemeen gevreesd voor aanslagen van de ETA en voor betogingen van catalanistische onafhankelijkheidsbeweging. Van geen van beide was tijdens de Spelen sprake.

Hoogtepunten[bewerken]

  • De mascotte voor deze Spelen was Cobi de hond.
  • Na de opheffing van de Sovjet-Unie in 1991 namen de Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen voor het eerst sinds de Spelen van 1936 weer deel als onafhankelijke landen. De overige deelrepublieken namen deel onder de Olympische vlag. Het Gezamenlijk team behaalde de meeste medailles: 45 gouden, 38 zilveren en 29 bronzen.
  • Er waren nog nieuwe staten die aantraden in Barcelona, zoals Slovenië en Kroatië. Samaranch had zelfs bewerkstelligd dat Joegoslavië, ondanks het embargo tegen dat land, kon deelnemen, hoewel het niet vertegenwoordigd was in de ploegsporten. Omdat Joegoslavië door de Verenigde Naties een boycot was opgelegd, deden de Joegoslavische sporters mee als onafhankelijke sporters, onder de IOC-landcode IOP.
  • Voor het eerst sinds de Spelen van 1960 mocht Zuid-Afrika weer deelnemen. De blanke Zuid-Afrikaan Elana Meyer en de zwarte Ethiopische Derartu Tulu bevochten elkaar voor de overwinning op de 10.000 meter. Na de overwinning door Tulu, liepen zij hand in hand een ereronde.
  • Ook Cuba, dat vele jaren de Spelen had geboycot, was aanwezig in Barcelona.
  • De Olympische vlam werd aangestoken door de paralympische sporter Antonio Rebollo die een pijl in de schaal schoot.
  • Bij het basketbal mochten voor het eerst professionals meedoen. De Amerikanen stelden het Dream Team op met spelers als Michael Jordan, Magic Johnson en Larry Bird. Dit team, volgens velen het beste team aller tijden, won de titel met gemak.
  • Ook in het tennis namen vele professionele spelers deel aan het Olympisch toernooi. Bij de mannen won de Zwitser Marc Rosset, bij de dames won de Amerikaanse Jennifer Capriati. Zij versloeg daarvoor in de finale de Duitse Steffi Graf. Het mannendubbel werd gewonnen door het Duitse duo Boris Becker en Michael Stich. In het vrouwendubbel was de gouden medaille voor het Amerikaanse duo Mary Joe Fernandez en Gigi Fernández.
  • Na zesmaal als demonstratiesport op het programma te hebben gestaan, maakte honkbal nu voor het eerst deel uit van het officiële programma. Cuba won de titel. Naast honkbal stonden ook badminton en judo voor de vrouwen voor het eerst op het olympisch programma, en wildwaterkanoën maakte na een afwezigheid van twintig jaar zijn rentree.
  • De demonstratiesporten waren taekwondo, rolhockey en pelote basque.
  • De dertienjarige Fu Mingxia won het schoonspringen.
  • De Chinese Zhang Shan bleef vijftig mannen voor bij het kleiduivenschieten en won zo goud.
  • Carl Lewis nam voor een derde keer deel aan de Spelen en voegde twee gouden medailles toe aan zijn palmares: hij won goud in het verspringen en op de 4 x 100 meter. In het verspringen werd veel verwacht van het duel tussen Carl Lewis en Mike Powell, de wereldrecordhouder. Uiteindelijk loste het duel de verwachtingen niet echt in en won Lewis met zijn eerste sprong van 8 meter 67. Op de 100 m had Lewis zich niet weten te kwalificeren. Die zege ging naar de tweeëndertigjarige Brit Linford Christie.
  • De Amerikaanse ploeg vestigde een nieuw wereldrecord op de 4 x 400 meter met een tijd van 2.55.74 en de Amerikaan Kevin Young verbeterde op de 400 m horden het wereldrecord van Edwin Moses en bracht het op 46.78.
  • De grote verrassing in de atletiek vond plaats bij het polsstokhoogspringen. De Oekraïner Sergej Boebka, die al dertigmaal het wereldrecord in deze discipline had verbeterd, slaagde er niet in de aanvangshoogte te halen. De gouden medaille ging uiteindelijk naar Maksim Tarasov.
  • In het zwemmen heersten de Russische zwemmers in het olympisch bad bij de vrije-slagnummers. Ze behaalden in deze discipline alle gouden medailles van de 50 tot de 400 m dankzij twee zwemkampioenen: Alexander Popov en Eugueni Sadovyi. Bij de vrouwen won de Hongaarse Krisztina Egerszegi drie gouden medailles, op de 200 m rugslag, de 400 m wisselslag en de 100 m rugslag.
  • In het turnen won de Wit-Rus Vitaly Tsjerbo zes gouden medailles, waarvan vier op een en dezelfde dag. Tsjerbo won goud in de meerkamp voor teams en individueel, op de grondoefening, bij de paardvoltige, aan de ringen en op de brug.
  • Bij het synchroonzwemmen maakte een jurylid een typefout bij het invullen van de score (8,7 in plaats van 9,7). Ze merkte de fout direct op, maar de fout mocht niet meer worden hersteld. Hierdoor haalde de Canadese Sylvie Fréchette niet de gouden, maar de zilveren medaille. Ruim een jaar later (december 1993) besloot het IOC haar alsnog de gouden medaille te geven. De Amerikaanse Kristen Babb-Sprague mocht haar gouden medaille houden.
  • Tijdens de sluitingsceremonie liepen sporters van het Gezamenlijk team met hun eigen nationale vlag het stadion binnen.

Sporten[bewerken]

Tijdens deze Spelen werd er gesport binnen 25 sporten. Als demonstratiesporten stonden pelota, rolhockey en taekwondo op het programma.

Olympische sporten[bewerken]

Atletiek
Badminton
Basketbal
Boksen
Boogschieten
Gewichtheffen
Handbal

Hockey
Honkbal
Judo
Kanovaren
Moderne vijfkamp
Paardensport
Roeien

Schermen
Schietsport
Tafeltennis
Tennis
Turnen
Voetbal
Volleybal

Wielersport
Worstelen
Zeilen
Zwemsport
0 Baanzwemmen
0 Schoonspringen
0 Synchroonzwemmen
0 Waterpolo

Deelnemende landen[bewerken]

Deelnemende landen. Blauw: debuterend land op de Zomerspelen. Groen: al eerder deelgenomen aan de Zomerspelen. Lichtblauw: Gezamenlijk team

Er namen 169 landen deel aan de Spelen. Door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen twaalf voormalige deelrepublieken uit met een gezamenlijk team met de IOC-code "EUN". De drie Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen hadden hun eigen team. Na het uiteenvallen van Joegoslavië namen Bosnië-Herzegovina, Kroatië en Slovenië afzonderlijk deel. De Federale Republiek Joegoslavië mocht vanwege de VN-sancties niet deelnemen, maar individuele sporters uit dat land mochten toch meedoen aan de Spelen. Ze deden dit onder de noemer Onafhankelijk Olympisch Deelnemer met de IOC-code "IOP". Verder debuteerde Namibië en nam een verenigd Jemen ook voor het eerst deel, Noord-Jemen was eerder deelnemer in 1984 en 1988 en Zuid-Jemen in 1988.

Het nummer achter het deelnemend aan geeft aan hoeveel sporters namens dat land meededen.

Vlag van Albanië Albanië 8
Vlag van Algerije Algerije 38
Vlag van Amerikaanse Maagdeneilanden Amerikaanse Maagdeneilanden 24
Vlag van Amerikaans-Samoa Amerikaans-Samoa 3
Vlag van Andorra Andorra 8
Vlag van Angola Angola 39
Vlag van Antigua en Barbuda Antigua en Barbuda 13
Vlag van Argentinië Argentinië 107
Vlag van Aruba Aruba 5
Vlag van Australië Australië 295
Vlag van Bahama's Bahama's 15
Vlag van Bahrein Bahrein 13
Vlag van Bangladesh Bangladesh 6
Vlag van Barbados Barbados 17
Vlag van België België 68
Vlag van Belize Belize 10
Vlag van Benin Benin 6
Vlag van Bermuda Bermuda 20
Vlag van Bhutan Bhutan 6
Vlag van Bolivia Bolivia 14
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 10
Vlag van Botswana Botswana 6
Vlag van Brazilië Brazilië 195
Vlag van Britse Maagdeneilanden Britse Maagdeneilanden 4
Vlag van Bulgarije Bulgarije 139
Vlag van Burkina Faso Burkina Faso 4
Vlag van Canada Canada 304
Vlag van Kaaimaneilanden Kaaimaneilanden 10
Vlag van Centraal-Afrikaanse Republiek Centraal-Afrikaanse Republiek 16
Vlag van Chili Chili 14
Vlag van China China 246
Vlag van Chinees Taipei Chinees Taipei 37
Vlag van Colombia Colombia 51
Vlag van Congo-Brazzaville Congo-Brazzaville 7
Vlag van Cookeilanden Cookeilanden 2
Vlag van Costa Rica Costa Rica 16
Vlag van Cuba Cuba 187
Vlag van Cyprus Cyprus 17
Vlag van Denemarken Denemarken 117
Vlag van Djibouti Djibouti 8
Vlag van Dominicaanse Republiek Dominicaanse Republiek 32
Vlag van Duitsland Duitsland 486

Vlag van Ecuador Ecuador 13
Vlag van Egypte Egypte 83
Vlag van El Salvador El Salvador 4
Vlag van Equatoriaal-Guinea Equatoriaal-Guinea 7
Vlag van Estland Estland 37
Vlag van Ethiopië Ethiopië 23
Vlag van Fiji Fiji 19
Vlag van Filipijnen Filipijnen 34
Vlag van Finland Finland 89
Vlag van Frankrijk Frankrijk 376
Vlag van Gabon Gabon 8
Vlag van Gambia Gambia 5
Vlag van Gezamenlijk team Gezamenlijk team 494
Vlag van Ghana Ghana 37
Vlag van Grenada Grenada 4
Vlag van Griekenland Griekenland 72
Vlag van Guam Guam 22
Vlag van Guatemala Guatemala 14
Vlag van Guinee Guinee 8
Vlag van Guyana Guyana 6
Vlag van Haïti Haïti 7
Vlag van Honduras Honduras 10
Vlag van Hongarije Hongarije 222
Vlag van Hongkong Hongkong 38
Vlag van Ierland Ierland 58
Vlag van IJsland IJsland 29
Vlag van India India 53
Vlag van Indonesië Indonesië 47
Vlag van Irak Irak 9
Vlag van Iran Iran 40
Vlag van Israël Israël 31
Vlag van Italië Italië 323
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 13
Vlag van Jamaica Jamaica 36
Vlag van Japan Japan 272
Vlag van Jemen Jemen 13
Vlag van Jordanië Jordanië 7
Vlag van Kameroen Kameroen 11
Vlag van Kenia Kenia 51
Vlag van Koeweit Koeweit 36
Vlag van Kroatië Kroatië 41
Vlag van Laos Laos 6

Vlag van Lesotho Lesotho 6
Vlag van Letland Letland 34
Vlag van Libanon Libanon 13
Vlag van Libië Libië 6
Vlag van Liechtenstein Liechtenstein 7
Vlag van Litouwen Litouwen 47
Vlag van Luxemburg Luxemburg 6
Vlag van Madagaskar Madagaskar 14
Vlag van Malawi Malawi 4
Vlag van Maldiven Maldiven 7
Vlag van Maleisië Maleisië 28
Vlag van Mali Mali 5
Vlag van Malta Malta 7
Vlag van Marokko Marokko 53
Vlag van Mauritanië Mauritanië 6
Vlag van Mauritius Mauritius 13
Vlag van Mexico Mexico 134
Vlag van Monaco Monaco 2
Vlag van Mongolië Mongolië 33
Vlag van Mozambique Mozambique 6
Vlag van Myanmar Myanmar 4
Vlag van Namibië Namibië 6
Vlag van Nederland Nederland 215
Vlag van Nederlandse Antillen Nederlandse Antillen 4
Vlag van Nepal Nepal 5
Vlag van Nicaragua Nicaragua 8
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 137
Vlag van Niger Niger 3
Vlag van Nigeria Nigeria 57
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea 64
Vlag van Noorwegen Noorwegen 85
Vlag van Oeganda Oeganda 8
Vlag van Oman Oman 5
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 107
Vlag van Pakistan Pakistan 27
Vlag van Panama Panama 5
Vlag van Papua-Nieuw-Guinea Papoea-Nieuw-Guinea 13
Vlag van Paraguay Paraguay 30
Vlag van Peru Peru 16
Vlag van Polen Polen 205
Vlag van Portugal Portugal 100
Vlag van Puerto Rico Puerto Rico 75

Vlag van Qatar Qatar 31
Vlag van Roemenië Roemenië 176
Vlag van Rwanda Rwanda 10
Vlag van Saint Vincent en de Grenadines Saint Vincent en de Grenadines 6
Vlag van Salomonseilanden Salomonseilanden 1
Vlag van Samoa Samoa 5
Vlag van San Marino San Marino 17
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 9
Vlag van Senegal Senegal 21
Vlag van Seychellen Seychellen 11
Vlag van Sierra Leone Sierra Leone 11
Vlag van Singapore Singapore 14
Vlag van Slovenië Slovenië 35
Vlag van Soedan Soedan 6
Vlag van Spanje Spanje 489
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka 11
Vlag van Suriname Suriname 6
Vlag van Swaziland Swaziland 6
Vlag van Syrië Syrië 10
Vlag van Tanzania Tanzania 9
Vlag van Thailand Thailand 47
Vlag van Togo Togo 6
Vlag van Tonga Tonga 5
Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago 7
Vlag van Tsjaad Tsjaad 7
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 209
Vlag van Tunesië Tunesië 14
Vlag van Turkije Turkije 47
Vlag van Uruguay Uruguay 23
Vlag van Vanuatu Vanuatu 6
Vlag van Venezuela Venezuela 37
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 376
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten 14
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 578
Vlag van Vietnam Vietnam 7
Vlag van Congo-Kinshasa Zaïre 20
Vlag van Zambia Zambia 9
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe 19
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika 94
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 244
Vlag van Zweden Zweden 192
Vlag van Zwitserland Zwitserland 114

Vlag van Onafhankelijk olympisch deelnemer Onafhankelijk Olympisch Deelnemer 59

Arubaanse prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Aruba op de Olympische Zomerspelen 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij hun tweede deelname werd Aruba vertegenwoordigd door vijf olympiërs in drie sporten. In de atletiek namen Kimball Peter Reynierse en Cornelia Melis deel, in de wielersport Lucien Dirksz en Gerard van Vliet en bij het zeilen Roger Jurriens op het onderdeel plankzeilen. Op dit laatste onderdeel werd met de 37e plaats de beste klassering behaald.

Belgische prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie België op de Olympische Zomerspelen 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
  • België haalde in totaal 3 medailles en zeventien finaleplaatsen op de Spelen van Barcelona.
  • Annelies Bredael haalde zilver in het roeien bij de skiff. In de finale won de Roemeense Elisabeta Lipa, die vanaf het begin van de race de leiding had genomen. Bredael werd kort even bedreigd door de Canadese wereldkampioene Silken Laumann, maar wist haar aanval te pareren. Ook de Amerikaanse Anne Marden, die Bredael in de laatste 500 meter bedreigde, stak haar niet voorbij.
  • In het vrouwenjudo, dat in Barcelona voor het eerst op het programma stond, wist de 24-jarige studente burgerlijk ingenieur Heidi Rakels het brons te behalen in de categorie -66 kilo. De bronzen medaille was een mooie beloning voor Rakels, die voor haar deelname vele kilo's had moeten verliezen, aangezien ze in haar oorspronkelijke categorie (-72 kg) de plaats moest laten aan Ulla Werbrouck. De andere Belgische judoka's waren minder succesvol. Nicole Flagotier viel net buiten de medailles op een vijfde plaats, Ulla Werbrouck raakte geblesseerd en Gella Vandecaveye moest voortijdig opgeven.
  • De derde Belgische medaille kwam er in het wielrennen. Cédric Mathy, gecoacht door Patrick Sercu, haalde brons in de puntenkoers.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
Zilver Zilver (1) Annelies Bredael roeien, skiff
Brons Brons (2) Cédric Mathy wielrennen, puntenkoers
Heidi Rakels judo, middelgewicht tot 66 kg

Nederlandse prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederland op de Olympische Zomerspelen 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Nuvola single chevron right.svg Zie ook Lijst van Nederlandse deelnemers aan de Zomerspelen van 1992
  • Na langdurig blessureleed wist Ellen van Langen precies op tijd te pieken. Zij won op magistrale wijze de 800 meter in een tijd van 1.55.54.
  • Het springruiterteam met Jos Lansink, Piet Raijmakers, Jan Tops en Bert Romp haalde goud in de landenwedstrijd. Lansink speelde met twee foutloze ritten een belangrijke rol; Romp maakte de meeste fouten. Omdat zijn prestaties niet meetelden voor het eindresultaat, kreeg hij geen medaille.
  • Na een wisselvallig toernooi eindigden de Nederlandse volleyballers op de tweede plaats. Hoewel in de voorronde werd verloren van Brazilië, Cuba en het GOS plaatste Nederland zich toch voor de volgende ronde. In de kwartfinale werd wereldkampioen Italië met 17-16 verslagen in de beslissende vijfde set. In de halve finale won het Nederlands team met 3-0 van Cuba. In de finale tegen Brazilië leed het Nederlandse team een 3-0 nederlaag.
  • Door een slechte samenwerking in de vrouwenwielerploeg wist Monique Knol slechts beslag te leggen op de derde plaats.
  • Bij de wielrenners werd wel voorbeeldig samengewerkt en zo weet Erik Dekker het zilver voor zich op te eisen. Dit nadat Richard Groenendaal en Rob Compas ervoor zorgden dat Dekker en twee medevluchters uit de greep van het peloton bleven.
  • Zwaargewicht Arnold Vanderlijde won voor de derde achtereenvolgende keer het brons bij het boksen.
Medailles
Medaille Winnaar Onderdeel
Goud Goud (2) springteam paardensport
Ellen van Langen atletiek, 800 m.
Zilver Zilver (6) Heren volleybalteam volleybal
dressuurteam paardensport
Léon van Bon wielrennen, puntenkoers
Erik Dekker wielrennen, wegwedstrijd
Orhan Delibas boksen, zwaar-weltergewicht
Piet Raymakers paardensport, springconcours
Brons Brons (7) Ingrid Haringa wielrennen, 1000m sprint
Monique Knol wielrennen, wegwedstrijd
Irene de Kok judo, tot 73 kilo
Theo Meijer judo, tot 95 kilo
Rienks/Zwolle roeien, dubbel-twee
Dorien de Vries zeilen, windsurfen
Arnold Vanderlijde boksen, zwaargewicht

Nederlands-Antilliaanse prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Nederlandse Antillen op de Olympische Zomerspelen 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Bij hun negende deelname werden de Nederlandse Antillen vertegenwoordigd door vier olympiërs in drie sporten. In de atletiek nam James Sharpe deel, nam Michel Daou in de schietsport deel en namen Constantino Saragosa (mannen) en Elisabeth de Waard (vrouwen) deel op het onderdeel plankzeilen bij het zeilen. Laatst genoemde behaalde met de 22e plaats de beste klassering.

Surinaamse prestaties[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Suriname op de Olympische Zomerspelen 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Namens Suriname namen zes olympiërs deel in drie sporten. Bij het baanzwemmen behaalde Anthony Nesty na de gouden medaille in 1988 op het onderdeel 100 meter vlinderslag op deze editie op hetzelfde onderdeel de bronzen medaille. In de atletiek namen Tommy Asinga en Letitia Vriesde beide voor de tweede keer deel, nam Realdo Jessurun deel aan de wegwedstrijd in de wielersport en kwamen de broers Enrico en Giovanni Linscheer ook uit bij het baanzwemmen.

Medailles
Sport Olympiër Onderdeel Medaille
Zwemmen Anthony Nesty 100m vlinder (m)
Brons

Medaillespiegel[bewerken]

Er werden 815 medailles uitgereikt. De ontwerper van deze medailles was de Spaanse beeldhouwer Xavier Corberó. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

In de volgende tabel staat de top-10 en het Belgische, Nederlandse en Surinaamse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.

Zie de medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1992 voor de volledige weergave.

 Plaats  Land NOC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Gezamenlijk team Gezamenlijk team¹ EUN 45 38 29 112
2 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USA 37 34 37 108
3 Vlag van Duitsland Duitsland GER 33 21 28 82
4 Vlag van China China CHN 16 22 16 54
5 Vlag van Cuba Cuba CUB 14 6 11 31
6 Vlag van Spanje Spanje ESP 13 7 2 22
7 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea KOR 12 5 12 29
8 Vlag van Hongarije Hongarije HUN 11 12 7 30
9 Vlag van Frankrijk Frankrijk FRA 8 5 16 29
10 Vlag van Australië Australië AUS 7 9 11 27
20 Vlag van Nederland Nederland NED 2 6 7 15
44 Vlag van België België BEL 0 1 2 3
54 Vlag van Suriname Suriname SUR 0 0 1 1
(¹ een gezamenlijk team van twaalf voormalige Sovjet republieken)
Wapen Barcelona Portaal Barcelona
Bronnen, noten en/of referenties