Omphalos (Delphi)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De omphalos van Delphi

De omphalos of navelsteen (omphalos is Grieks voor navel) was een ronde steen in Delphi, die naar opvatting van de Oude Grieken het middelpunt van de aarde aangaf. Op de steen is het woord "ge" (Grieks: Gaia; Aarde; naam van de godin van de Aarde) gegrift. De omphalos sloot geen scheur in de aarde af vanwaaruit zwavel of benzeenhoudende gassen van vulkanische oorsprong ontsnapten. In de omgeving van Delphi zijn géén scheuren gevonden. Dit is een wijdverspeid verhaal. Aangenomen wordt dat er de zieneres niet bedwelmd was. De Pythia, een zieneres, zat op een driepotige zetel boven de omphalos. De steen was een van de belangrijkste voorwerpen in Delphi.

In de klassieke literatuur, onder andere bij Pausanias, wordt meerdere malen melding gemaakt van de steen. In 1913 is de steen bij opgravingen teruggevonden in de Apollotempel te Delphi.

Er is een theorie dat de vorm van de steen verwijst naar een clitoris. Deze opvatting is echter zeer omstreden. Het kan dan evengoed een fallussymbool zoals een Indiase lingam zijn, of eerder een gestileerde ashera of levensboom in de vorm van een gesnoeide wilde of Egyptische vijgenboom, of gewoon een afbeelding van een bijenkorf.

Zie ook[bewerken]