Onafhankelijkheidsplein
Het Onafhankelijkheidsplein is een groot plein in Paramaribo, de hoofdstad van Suriname.
Het plein ligt in de historische binnenstad vlak bij de Surinamerivier. In het midden van het plein is gras. Om het plein staan enkele belangrijke gebouwen. Voor 1975 werd het plein ook het Gouvernementsplein, het Oranjeplein of het Paradeplein genoemd.
Inhoud |
Gebouwen [bewerken]
- het Gouverneurshuis waar vroeger de gouverneur van Suriname woonde, dateert uit de 18de eeuw en is diverse keren uitgebouwd. Het wordt tegenwoordig het presidentieel paleis genoemd. In 1734 werd het houten gebouw door Gouverneur-generaal J.A.H de Cheusses vervangen door een stenen gebouw. De gevel wordt bekroond door een driehoekig fronton, waarin het wapen van de Sociëteit van Suriname staat afgebeeld. In het midden is een ovaal met het wapen van Amsterdam en daaronder het wapen van de familie van Aerssen van Sommelsdijck, links en rechts daarvan staan symbolen van de West-Indische Compagnie zoals koffiezakken, kanonnen, een trommel.
Het paleis is alleen op Onafhankelijkheidsdag (25 november) te bezichtigen. Erachter ligt de Palmentuin, die vroeger een geheel vormde met de tuin van het gouverneurshuis. - het Ministerie van Financiën: een roodstenen gebouw met een witte houten achthoekige klokkentoren uit 1836, geïnspireerd door de Martinitoren van Groningen. De klok geeft de nationale tijd van Suriname aan.
Het ontwerp was van stadsarchitect Johan August Voigt. De eerste steen werd op 25 juni 1836 gelegd en in 1841 werd het als stadhuis in gebruik genomen. Niet lang daarna werd het een ministerie. Voor het gebouw staan enkele Dorische zuilen, afgedekt door een driehoekig fronton, waarin in 1913 een bronzen medaillon met de afbeelding van koning Willem III werd aangebracht.
Voor het ministerie staat een standbeeld van Johan Adolf Pengel, een populaire Surinaamse politicus. - het Ministerie van Binnenlandse Zaken, gebouwd als woonhuis in de 18de eeuw, in 1967 geheel gerenoveerd.
- het Ministerie van Justitie en Politie: oorspronkelijk in 1755 gebouwd, in 1772 door de overheid van Anna Du Four gekocht en in 1793 geheel herbouwd. Het wordt in 2011 gerestaureerd. Ernaast, gescheiden door een straat, staat nog een houten gebouw van het ministerie.
- Buitensociëteit 'Het Park', gebouwd in 1952, op 22 mei 1954 in gebruik genomen. De vereniging had 400 leden. Voor Ingenieurs- en architectenbureau J.P. Nagel was dit de eerste opdracht. Later bouwde hij ook het hoofdkantoor van de Curaçaose Handel Maatschappij in Suriname.
- de Congreshal, op 27 februari 1999 geopend door president Jules Wijdenbosch. Voorheen stond hier het Palace Hotel, dat bestond uit enkele samengevoegde panden.
Veel huizen in Paramaribo zijn van hout gemaakt, evenals de Sint Petrus en Paulus kathedraal. Aan het Onafhankelijkheidsplein staan stenen gebouwen. Deze rode stenen zijn typerend voor de periode dat Suriname een kolonie van Nederland was, want schepen namen deze stenen als ballast mee uit Europa. Ook de houten huizen hebben vaak roodstenen funderingen.
Beelden [bewerken]
Op het Onafhankelijkheidsplein staan twee grote beelden. Voor het Ministerie van Financiën staat een beeld van Johan Adolf Pengel, gemaakt door Stuart Robles de Medina, en voor het presidentieel paleis staat een beeld gemaakt door Erwin de Vries.
Tot de Onafhankelijkheidsverklaring stond op het plein een standbeeld van Koningin Wilhelmina. Dit werd op 24 november weggehaald uit angst voor opstanden, zoals die in Indonesië waren geweest. Op de plek waar het beeld stond werd toen een vlaggenmast geplaatst voor de nieuwe Surinaamse vlag, die sindsdien gebruikt wordt. Het beeld werd verplaatst naar Fort Zeelandia, waar de majesteit nu uitkijkt over de Surinamerivier in de richting van de Jules Wijdenboschbrug.
Wilhelminaboom [bewerken]
Op het plein staat de Wilhelminaboom. De ceder werd in 1898 geplant toen Wilhelmina de troon besteeg. Hij valt niet erg op, omdat hij met enkele andere bomen op een hoek van het plein staat, maar hij is herkenbaar omdat hij scheef groeit.