Only the Lonely (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Only the Lonely
Regie Chris Columbus
Producent John Hughes
Hunt Lowry
Scenario Chris Columbus
Hoofdrollen John Candy
Ally Sheedy
Maureen O'Hara
Muziek Maurice Jarre
Montage Raja Gosnell
Peter Teschner
Cinematografie Julio Macat
Première 24 mei 1991 (V.S.)
11 oktober 1991 (Nederland)
Genre romantische komedie, dramafilm
Speelduur 104 min.
Taal Engels
Land Verenigde Staten
Opnamelocatie Chicago
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Only the Lonely is een Amerikaanse romantische komedie annex dramafilm uit 1991 van Chris Columbus met in de hoofdrollen onder meer John Candy en Ally Sheedy.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Danny Muldoon (John Candy), een 38-jarige politieagent uit Chicago, woont nog steeds in bij zijn dominante moeder Rose (Maureen O'Hara). Als hij verliefd wordt op de verlegen Theresa (Ally Sheedy), keurt zijn moeder dit sterk af, onder meer omdat Theresa niet zoals de Muldoons van Ierse maar van Siliciaanse en Poolse afkomst is. Ondertussen probeert de buurman van de Muldoons (Anthony Quinn) weduwe Rose voor zich te winnen.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Candy, John John Candy Danny Muldoon politieagent in Chicago
O'Hara, Maureen Maureen O'Hara Rose Muldoon Danny's moeder, weduwe
Sheedy, Ally Ally Sheedy Theresa Luna
Quinn, Anthony Anthony Quinn Nick Acropolis buurman van de Muldoons
Dunn, Kevin Kevin Dunn Patrick Muldoon Danny's broer
Belushi, James James Belushi Salvatore (Sal) Buonarte collega van Danny

Productie[bewerken]

Only the Lonely is een remake van Marty uit 1955.

De film is opgenomen in Chicago. Prominente locaties die voorkomen in de film zijn onder meer Comiskey Park, destijds thuisbasis van honkbalteam Chicago White Sox, het Michiganmeer en Emmett's Pub, ook te zien in Uncle Buck en Ocean's Eleven.

Chris Columbus schreef de rol van Rose specifiek voor Maureen O'Hara zonder te weten dat zij gestopt was met acteren. O'Hara was enthousiast over het script en stemde na een ontmoeting met John Candy toe.

Muziek[bewerken]

De film is genoemd naar het gelijknamige nummer van Roy Orbison, dat in zijn geheel te horen is tijdens de openingsscène.