Ontbossing (informatica)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de theorie van de programmeertalen in de informatica is ontbossing (ook bekend als fuseren) een programmatransformatie om boomstructuren te verwijderen.

De term "ontbossing" is oorspronkelijk verzonnen door Philip Wadler in zijn artikel "Deforestation: transforming programs to eliminate trees"[1].

Ontbossing wordt typisch toegepast op programma's uit de hoek van de functioneel programmeertalen, in het bijzonder de niet-strikte programmeertalen zoals Haskell. Een bijzonder algoritme voor ontbossing, de zogenaamde shortcut deforestation[2], is geïmplementeerd in de Glasgow Haskell Compiler.[3]

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Wadler, Philip (1990). Deforestation: transforming programs to eliminate trees (Ontbossing: het transformeren van programma's om boomstructuren te verwijderen). Theoretical Computer Science 73: 231–248 . DOI:10.1016/0304-3975(90)90147-A.
  2. Gill, Andrew, John Launchbury, Simon Peyton Jones (1993). A short cut to deforestation (Een korte route naar ontbossing): 223-232 .
  3. Peyton Jones, Simon, Andrew Tolmach, C.A.R. Hoare (2001). Playing by the rules: rewriting as a practical optimization technique in GHC (Spelen volgens het boekje: herschrijven als een praktische optimalisatie techniek in GHC) .