Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk
Maquette in de kerk van de boot waarmee het Mariabeeldje werd vervoerd

De Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk is een kerkgebouw in de Belgische hoofdstad Brussel aan de Zavel. Bij gebrek aan middelen kreeg de kerk nooit een toren. Opvallend zijn de 14 m hoge glasramen.

Geschiedenis[bewerken]

De Zavel was ooit een grote verlaten vlakte, afgewisseld met waterrijke gebieden, graslanden en zand. Er leefde een kluizenaar en het Sint-Jansgasthuis begroef er in de dertiende eeuw de doden voor wie op de eigen kleine begraafplaats geen plaats overbleef. De bouw van de Onze-Lieve-Vrouwekapel in 1304 door de schutters was het sein voor de omvorming van deze woestenij.

Er trokken vromen en pelgrims heen om een wonderbaarlijk beeldje te vereren, door een vrouw in 1348 uit een kerk in Antwerpen ontvreemd en naar Brussel gebracht. Huizen stonden opgesteld in de onmiddellijke nabijheid van de kapel en rond de poel in het midden van de Grote Zavel. In de vijftiende eeuw werd de wijk aanzienlijk uitgebreid. De Onze-Lieve-Vrouwekapel werd in een fraaie stijl opnieuw opgebouwd. In 1470 gaf hertog Karel de Stoute de Rekenkamer de opdracht een straat aan te leggen tussen zijn paleis op de Koudenberg en de kerk. Bij de doop van prinses Maria volgde de stoet in 1505 niet langer het aloude traject naar de Sint-Goedelekerk, maar die naar de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavel. Margaretha van Oostenrijk beoefende er haar devotionele bezigheden. In 1530 riep zij de grote julioptocht in ‘t leven. Deze blijken van vorstelijke gunst stonden garant voor de blijvende voorspoed van de Zavelwijk en de eraan grenzende Wolweide (de huidige Wolstraat), die zich uitstrekte tot aan de helling van de Galgenberg, waar veel later het huidige Paleis van Justitie werd opgetrokken.

In 1898 brak men tijdens een grondige restauratie de gebouwen die tegen de kerk waren opgetrokken af.

Bibliografie[bewerken]

BOELENS-SINTZOFF, Fr. & WALAZYC, A.-S. (red.), De Onze-Lieve-Vrouw ten Zavelkerk, Brussel, Ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, 2004 (Collectie Geschiedenis & restauraties, 1).