Oorwarmer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een oorwarmer bij een aantal leren handschoenen.
Oorwarmer voor professioneel buitengebruik zoals in de houtkap die harde geluiden buitensluit maar normale conversatie doorlaat.

Een oorwarmer is een kledingstuk dat gemaakt is om de oren buitenshuis warm te houden bij koude weersomstandigheden.

Geschiedenis[bewerken]

Chester Greenwood wordt beschouwd als de uitvinder van de oorwarmer. In 1873 was hij vijftien jaar oud toen hij tijdens een schaatstocht het idee ervoor kreeg.[1][2] Hij liet zijn grootmoeder thuisgekomen plukken wol vastnaaien aan een frame van ijzerdraad en kreeg op het model patent op 13 maart 1877.[3]. Hij liet mensen in zijn regio Farmington in Maine de oorwarmers produceren zodat velen zestig jaar lang hier hun loon mee konden verdienen.[1][4]

Soorten[bewerken]

Er zijn diverse oorwarmers. De originele soort bestaat uit het basismodel van Greenwood, een beugel waaraan twee kussentjes zijn bevestigd die op de oren kunnen worden gezet. Het uiterlijk van dit type oorwarmer doet denken aan een koptelefoon. In de jaren 80 was dit type met felgekleurde kussentjes in de mode. Ook zijn er vormen met imitatiebontkussentjes of kussentjes van pluche soms uitgevoerd in een dierhoofdmodel. Er zijn ook varianten met een ingebouwde koptelefoon of soorten die geluidsdempend zijn gebruikt bij werkzaamheden buiten als werken met een kettingzaag. Een ander model is een soort haarband die een verbreding heeft of extra breed is uitgevoerd, zodat deze over de oren heen kan worden gedragen.

Bronnen, noten en/of referenties