Oost-Pakistan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
পূর্ব পাকিস্তান
Purbo Pakistan
Provincie van Pakistan
 Brits-Indië 1947–1971 Bangladesh 
Kaart
1947-1971
1947-1971
Algemene gegevens
Hoofdstad Dhaka
Oppervlakte 143.998 km²
Talen Bengaals
Religie(s) islam, hindoeïsme

Oost-Pakistan (Bengaals: পূর্ব পাকিস্তান Purbo Pakistan) (tot 1955 Oost-Bengalen geheten) is naast West-Pakistan een van de twee delen die ontstonden na de onafhankelijkheid van Brits-Indië in 1947, dat verdeeld werd in twee staten, India en Pakistan. Pakistan bestond zelf weer uit twee delen: in het noordwesten (het huidige Pakistan), en in Bengalen in het noordoosten. Dit is het huidige Bangladesh.

Oost-Pakistan werd genegeerd door de centrale regering in West-Pakistan en het gebied werd gedomineerd door West-Pakistani. Dit was aanleiding voor het ontstaan van strubbelingen en leidde tot een onafhankelijkheidsstrijd in 1971. Beginnend op 26 maart sloeg het leger van Pakistan de opstand bloedig neer. Hierbij werden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen in groten getale vermoord. Majoor Ziaur Rahman verklaarde hierop de onafhankelijkheid van Bangladesh. Hij deed deze verklaring op een zelfgemaakte radio vanuit de havenstad Chittagong. Deze oproep leidde tot een strijd die aan honderdduizenden Bengali's het leven kostte en het leidde ook tot een vluchtelingenprobleem. India greep hierop in december van dat jaar in met de Indo-Pakistaanse oorlog van 1971 en op 16 december 1971 gaf het Pakistaanse leger zich over en werd Bangladesh onafhankelijk.