Oost-Roemelië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Източна Румелия
Iztochna Roemelija
Autonome provincie van het Ottomaanse Rijk (1878-1885)
Onder controle van het Vorstendom Bulgarije (1885-1908)
 Ottomaanse Rijk 1878 – 1908 Koninkrijk Bulgarije 
Rumelia Small.png
Kaart
Rumelia orientale.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Plovdiv
Bevolking 975.030 (1885)
Talen Bulgaars, Turks
Religie(s) Bulgaars-orthodox, islam

Oost-Roemelië (Bulgaars: Източна Румелия, Iztochna Roemelija; Osmaans: روم الى شرقى, Rumeli-i Şarkî; Turks: Doğu Rumeli; Grieks: Ανατολική Ρωμυλία, Anatoliki Romilia) ) is de oude benaming voor het zuidelijke deel van het huidige Bulgarije. Het gebied was bij het Verdrag van San Stefano uit 1878 door Turkije aan Bulgarije afgestaan. Echter bij het Congres van Berlijn later in datzelfde jaar, werd Oost-Roemelië weer een provincie die onder de politieke en militaire heerschappij van het Osmaanse Rijk bleef vallen. Oost-Roemelië kreeg wel bestuurlijke autonomie en een Bulgaarse (dus Orthodoxe) gouverneur.

In 1885, na een opstand van de Bulgaarse bevolking, verklaarde de vorst van het (noordelijke) Vorstendom Bulgarije, Alexander van Battenberg zich tevens gouverneur van Oost-Roemelië. Dit leidde tot de feitelijke vereniging met Bulgarije, wat weer leidde tot een oorlog met Servië in november van hetzelfde jaar. Immers, Servië zag in het jonge buurland een belangrijke concurrent voor dominantie op de Balkan. In 1908 werden de twee delen ook officieel één land, het Koninkrijk Bulgarije.