Oostelijke smalbekkikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oostelijke smalbekkikker
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2004)
Narrow mouthed toad.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers)
Familie: Microhylidae
Geslacht: Gastrophryne
Soort
Gastrophryne carolinensis
(Holbrook, 1836)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De oostelijke smalbekkikker[2] (Gastrophryne carolinensis) is een pad-achtige kikker uit de familie Microhylidae.[3] De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edwards Holbrook in 1836. Vroeger werden de wetenschappelijke naam Engystoma carolinensis en Microhyla carolinensis gebruikt.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De totale lengte blijft meestal onder de vier centimeter en de kikker is zo klein en gecamoufleerd dat hij nauwelijks opvalt, de meeste exemplaren brengen dan ook het hele leven door rond een enkele boomstronk. De kleur is bruin tot grijs met een zeer onregelmatig vlekkenpatroon in een iets lichtere kleur en meestal een grote oranje tot witte vlek aan beide zijden in de flank tot de snuitpunt, de buik is witgrijs tot -bruin.

Verspreiding en habitat[bewerken]

De oostelijke smalbekkikker komt voor in het zuidoostelijke deel van de Verenigde Staten rond de Golf van Mexico in de staten Georgia, Florida, Tennessee en Texas.[4] De habitat bestaat uit een dikke strooisellaag van bladeren en mos die permanent vochtig is en geschuild wordt onder hagen, stenen en boomwortels. De kikker blijft meestal in de buurt van wateren zoals sloten, poelen en meren met oeverbegroeiing. Het is een bodembewonende soort die meestal half ingegraven op prooien wacht en zich bij gevaar snel dieper in de grond ploegt.

Voedsel en jacht[bewerken]

Gastrophryne carolinensis.jpg

Het voedsel bestaat uit insecten, en voornamelijk mieren die andere dieren juist mijden, maar ook luizen en kleine kevertjes worden gegeten. Omdat het nachtdieren zijn worden deze kikkers pas tijdens de schemering actief.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Grzimek, Bernhard, Het leven der dieren deel V: Vissen (II) en amfibieën, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 496 ISBN 90 274 8625 5.
  3. American Museum of Natural History. Gastrophryne carolinensis
  4. Amphibia Web. Gastrophryne carolinensis

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference – Gastrophryne carolinensis - Website Geconsulteerd 28 april 2013
  • (en) – Amphibia Web – Gastrophryne carolinensis - Website