Operator (wiskunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de wiskunde is de eerste betekenis van een operator die van bewerking op een of meer operanden, in de logica of in de rekenkunde. In de uitdrukking '2 maal 3' bijvoorbeeld is de operator de vermenigvuldiging, hier uitgedrukt door de tekenreeks 'maal'. De operanden zijn hier de getallen 2 en 3.

De vier hoofdbewerkingen van de rekenkunde zijn: optelling, aftrekking, vermenigvuldiging en deling.

Meer algemeen is een operator niet meer dan een andere benaming en notatie voor een functie en zijn operanden een andere benaming voor de argumenten van die functie. Zo kan de vermenigvuldingsoperator ook worden geschreven als functie maal(x,y) = xy. De uitdrukking 2 maal 3 wordt in deze notatie maal(2,3).

De operatorentheorie is de tak van de functionaalanalyse die lineaire afbeeldingen tussen topologische vectorruimten bestudeert. Als toepassing hiervan worden in de kwantummechanica onder meer plaats- en impulsoperatoren bestudeerd.