Oppervlakte-integraal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de analyse, een deelgebied van de wiskunde, is een oppervlakte-integraal een integraal, die wordt genomen over een oppervlak (dat kan een gekromde verzameling in de ruimte zijn). Een oppervlakintegraal kan men zich indenken als een dubbele integraal, analoog aan een lijnintegraal. Gegeven een oppervlak kan men integreren over het scalaire velden (dat zijn functies die getallen als waarde teruggeven) en vectorvelden (dat zijn functies die vectoren als waarde teruggeven).

Oppervlakte-integralen vinden toepassing in de natuurkunde, in het bijzonder in de klassieke theorie van het elektromagnetisme.