Opstand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een opstand of rebellie is het in verzet komen tegen een autoriteit. Een opstand kan zich uiten in diverse vormen van gedrag, variërend van burgerlijke ongehoorzaamheid tot gewapend verzet. Een succesvolle opstand kan leiden tot een revolutie of een bevrijding. Iemand die in opstand komt heet opstandeling of rebel.

Een lokale opstand wordt wel oproer genoemd. Een deelnemer aan een oproer is een oproerling, een aanstichter ervan een oproerkraaier.

Opstand in de Lage Landen[bewerken]

De Nederlandse Opstand vormde de inleiding tot de Tachtigjarige Oorlog, waarbij de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden zich bevrijdde van Spanje.

In 1830 leidde de Belgische Revolutie tot de bevrijding van België van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden.

Vormen van opstand[bewerken]

Opstand kan zich op verschillende niveaus van intensiteit en omvang voordoen, van lokaal oproer tot een burgeroorlog:

Een volledig sluitende indeling is uiteraard onmogelijk; vooral langdurige opstanden wisselen qua karakter en verspreiding.