Optische tijddomein reflectometer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
OTDR

Een optische tijddomein reflectometer of OTDR is een meetinstrument om glasvezel(kabel) door te meten. Het wordt vaak gebruikt om te controleren of een glasvezeltraject binnen de vooraf gestelde eisen functioneert. Ook is het een handig gereedschap om bij een glasvezelbreuk te bepalen, waar een storing is opgetreden.

De OTDR wordt hiervoor aangesloten op de te meten glasvezelverbinding. Als de meting start wordt kort een lichtpuls de vezel in gestuurd. Deze lichtpuls verplaatst zich door de glasvezel met een snelheid die nagenoeg gelijk is aan de lichtsnelheid. De reflectie van het licht dat daarbij in de vezel optreedt door verontreinigingen in het glas reist in omgekeerde richting terug door de glasvezel naar de OTDR. Het optische niveau van dit signaal wordt hiervan gemeten en afgezet tegen de tijd die nodig was om heen en terug door de vezel te gaan. Op deze manier is het mogelijk een grafiek te genereren met daarin de demping (afname van het vermogen van het licht) van de glasvezel als functie van de afstand.

lassen, verbindingen en andere kenmerken van een glasvezeltraject kunnen door een glasvezelspecialist worden herkend in deze grafiek. Op deze manier kunnen glasvezelnetwerken worden doorgemeten voor oplevering of eventueel storingen worden gelokaliseerd.

Het niveau van de uitgaande lichtpuls ligt veel hoger dan van het terugkerend signaal. Vaak wordt daarom een voorspanhaspel, een rol met glasvezel van enkele honderden meters, tussen de meter en de glasvezel aangesloten. Hiermee wordt voorkomen dat het eerste deel van het traject niet gemeten kan worden.

Externe link[bewerken]