Optrekkend vocht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Optrekkend vocht is water dat door capillaire werking in poreuze materialen zoals steen of beton omhoog trekt. Wanneer water bijvoorbeeld door regen en wind naar binnen komt, spreken we van vochtdoorslag, wanneer bijvoorbeeld de dakbedekking kapot is, spreken we van lekkage wanneer er water naar binnen komt.

Door optrekkend vocht worden de muren aan de binnenkant van een gebouw nat, dit komt voor in kelders, maar ook boven maaiveld kunnen wanden vochtig worden. Vochtige muren kunnen niet worden afgewerkt met bijvoorbeeld een pleisterlaag of behang. Bovendien kan er schimmelvorming ontstaan, wat voor een ongezond leefklimaat in het gebouw zorgt.

Optrekkend vocht is onder andere te voorkomen door voor de eerste 5 of 6 lagen met klinkers te metselen die geen water opnemen. Aan de metselspecie voor deze eerste lagen is tras toegevoegd, deze gemetselde lagen heten het trasraam.

Een andere methode, die achteraf kan worden toegepast, is dat de buitenmuren met een speciale vloeistof worden geïnjecteerd die, na uitharding in de muur, geen vocht meer doorlaten.