Orgaan van Corti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het orgaan van Corti, het eigenlijke receptororgaan van het binnenoor, ligt als een epitheellaag over de hele lengte van het basilair membraan. Op het basilair membraan zitten zintuigcellen met haartjes (haarcellen).

Bovenop de haarcellen ligt het tectoriale membraan, een relatief onbeweeglijk dekvlies dat op de haren rust. De top van elke haarcel heeft stereocilia, die het tectoriale membraan raken. Bij beweging van het basilair membraan ten opzichte van het tectoriaal membraan worden de trilharen omgebogen, waardoor een receptorpotentiaal wordt opgewekt. Opwaartse beweging van het laminair membraan veroorzaakt depolarisatie van de haarcellen, terwijl neerwaartse beweging hyperpolariserend werkt.

Het orgaan van Corti is genoemd naar de Italiaanse anatoom markies Alfonso Giacomo Gaspare Corti (1822–1876). Hij deed microscopisch onderzoek naar het hoorsysteem van zoogdieren.