Organel
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een organel is een celcompartiment, een met membranen afgegrensd specifiek onderdeel van een eukaryote cel met een bepaalde functie. Organellen van een cel kunnen vergeleken worden met organen. Ze maken de diverse celprocessen mogelijk.
Men onderscheidt:
- Nucleolus (onderdeel van de celkern)
- Celkern: bevat genetisch materiaal.
- Ribosoom
- Vesikel
- Endoplasmatisch reticulum, ruw
- Dictyosoom (samen het golgi-apparaat)
- Cytoskelet
- Endoplasmatisch reticulum, glad
- Mitochondrion: maken energie beschikbaar in eukaryote cellen; ze hebben eigen genetisch materiaal.
- vacuolen: zijn opslagstructuren.
- Cytosol
- Lysosoom (en peroxisomen): staan in voor de afbraak van diverse structuren.
- Centrosoom met 2 centriolen.
Verdere organellen zijn:
- Plastiden in plantencellen en eukaryotische algen; ze hebben eigen genetisch materiaal. Er zijn verschillende typen, zoals:
- chloroplasten (deze zetten lichtenergie om in chemische energie),
- chromoplasten,
- leukoplasten (kleurloze plastiden, die een functie hebben bij het omzetten van glucose omzet in zetmeel,
- amyloplasten (kleurloze plastiden, die zetmeel opslaan).
- Hydrogenosoom
- Peroxisoom
- Myofibril
- Trilhaar of cilium
- Zweepstaartje of flagel
Het vacuoom is de door membranen omgeven ruimte, een compartiment van bovengeschikt niveau, waarvan de componenten door continue deling en versmelting van de membraanoppervlakken in nauw contact met elkaar staan. Het bestaat uit het endoplasmatisch reticulum, het Golgi-apparaat, de lysosomen en overige vesikels.
Zie ook [bewerken]
 |
Zie de categorie Organelles van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Celorganellen | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
