Organoreniumchemie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de organoreniumchemie worden, in de strikte definitie, verbindingen bestudeerd waarin een directe binding tussen koolstof en renium aanwezig is. Renium is een metaal zodat de organoreniumchemie een subdiscipline is van de organometaalchemie.

Renium is een element uit groep 7 van het periodiek systeem en de organoreniumverbindingen zijn gebaseerd op renium met als oxidatiegetal +IV of +V. Een belangrijk uitgangsmateriaal voor organoreniumverbindingen is direniumdecacarbonyl dat ontstaat bij het carbonyleren van renium(VII)oxide. Methylreniumtrioxide vindt toepassing als katalysator.[1]

Overzicht van de koolstof-elementverbindingen [bewerken]

CH He
CLi CBe CB CC CN CO CF Ne
CNa CMg CAl CSi CP CS CCl CAr
CK CCa CSc CTi CV CCr CMn CFe CCo CNi CCu CZn CGa CGe CAs CSe CBr CKr
CRb CSr CY CZr CNb CMo CTc CRu CRh CPd CAg CCd CIn CSn CSb CTe CI CXe
CCs CBa CHf CTa CW CRe COs CIr CPt CAu CHg CTl CPb CBi CPo At Rn
Fr CRa Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Uuq Uup Uuh Uus Uuo
↓
CLa CCe Pr Nd Pm CSm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
Ac CTh Pa CU Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Chemische bindingen van koolstof
Standaard verbinding in de organische chemie Ruime toepassingen in de chemie
Academisch interessant, maar beperkte toepassing Binding onbekend of niet beschreven


Bronnen, noten en/of referenties
  1. ↑ Synthesis of Organometallic Compounds: A Practical Guide Sanshiro Komiya Ed. S. Komiya, M. Hurano 1997
Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Organoreniumchemie&oldid=31659529"