Orion (ruimteschip)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dalende CEV

Het Orion-ruimtevaartuig, voorheen bekend als het Crew Exploration Vehicle, is de opvolger van de NASA voor de Space Shuttle. Het CEV werd ontwikkeld na het ongeluk met de Spaceshuttle Columbia. Samen met de Earth Departure Stage (EDS), de Lunar Surface Access Module (LSAM), en het Shuttle Derived Launch Vehicle (SDLV) is Orion een onderdeel van het Project Constellation.

Het contract om het ruimteschip te bouwen werd op 31 augustus 2006 door NASA gegund aan Lockheed Martin. Volgens NASA zal het toestel op z'n vroegst vanaf 2020 bemande vluchten naar de maan mogelijk maken.

Het plan was om op 4 december 2014 een eerste onbemande testvlucht (EFT-1) met de Orion-capsule te maken.[1] De lancering werd tot vier keer uitgesteld. De eerste keer dook er een onbekend schip in de buurt van de lanceerbasis op. De twee keren daarop stond er teveel wind. De laatste keer had de vluchtleiding een probleem in de brandstoftank gevonden, dat niet op tijd kon worden opgelost.

De eerste vlucht heeft uiteindelijk plaats gevonden op 5 december 2014. Het ruimteveer maakte (onbemand) twee rondjes rond de aarde en keerde succesvol terug.

CEV met maanlander
Bronnen, noten en/of referenties