Orpheusgrasmus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Orpheusgrasmus
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Sylvia nisoria hortensis naumann.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Sylviidae (Zangers)
Geslacht: Sylvia
Soort
Sylvia hortensis
(Gmelin, 1789)
Orpheusgrasmus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De orpheusgrasmus (Sylvia hortensis) is een zangvogel uit de familie van zangers van de Oude Wereld (Sylviidae).

Kenmerken[bewerken]

Met zijn 15 tot 16 cm is de orpheusgrasmus de grootste vogel van zijn familie. Het verenkleed van het mannetje heeft een witte onderzijde en een bruingrijze bovenzijde. Tevens een witte keel en kin en een witte kop met zwarte wangen en zwarte kruin. De ogen zijn witgeel. Het vrouwtje is lichter en bruiner.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat uit 4 tot 6 eieren.

Leefwijze[bewerken]

Zijn voedsel bestaat vooral uit insecten. Ook bessen en kleine vruchten behoren tot zijn dieet.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Hij komt in Europa alleen voor tijdens het broedseizoen, in het bijzonder rond de Middellandse Zee. Overwinteren doet hij in Zwart Afrika.

Deze zeer schuwe vogel broedt in loofbossen, struikgewas, vaak ook op rotsige berghellingen en zeldzamer in naaldbossen.

Ondersoorten[bewerken]

De orpheusgrasmus kent twee ondersoorten, die volgens de IOC World Bird List als aparte soorten moeten worden beschouwd:[2][3]

  • De nominaat of westelijke orpheusgrasmus of Sylvia (hortensis) hortensis komt voor op het Iberisch Schiereiland, in Italië en het noordelijke deel van Afrika (van Marokko tot de Golf van Sidra bij Libië). Ook in Frankrijk zijn er plaatsen waar hij voorkomt. Opvallende roze (mannetjes) of roestkleurige (vrouwtjes) waas op de witte buik. De zang is babbelend, en eenvoudiger dan bij de oostelijke ondersoort.
  • De oostelijke orpheusgrasmus of Sylvia (hortensis) crassirostris leeft van de Balkan, via Turkije en de Kaukasus tot in Centraal-Azië. De snavel is gemiddeld iets langer en sterker dan bij de westelijke ondersoort, en bij het mannetje heeft de borst een iets rodere waas waardoor er een scherper onderscheid is met de grijze flanken. De zang is wat gevarieerder en meer nachtegaalachtig.

Naam[bewerken]

De orpheusgrasmus is vernoemd naar de Griekse mythologische zanger en dichter Orpheus, zoon van de muze Kalliope. Naar haar is overigens de roodkeelnachtegaal (Luscinia calliope) vernoemd.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties