Os hamatum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haakvormig been
Os hamatum
Bot
HandwortelbeentjesProximaal: A=Os scaphoides, B=Os lunatum, C=Os triquetrum, D=Os pisiformeDistaal: E=Os trapezium, F=Os trapezoides, G=Os capitatum, H=Os hamatum
Handwortelbeentjes
Proximaal: A=Os scaphoides, B=Os lunatum,
C=Os triquetrum, D=Os pisiforme
Distaal: E=Os trapezium, F=Os trapezoides,
G=Os capitatum, H=Os hamatum
Het os hamatum van de linkerhand
Het os hamatum van de linkerhand
Gegevens
Gewrichten os lunatum proximaal
vierde en vijfde metacarpalia distaal
os capitatum lateraal
os triquetrum mediaal
Naslagwerken
Gray's Anatomy 54,227
MeSH A02.835.232.087.319.150.400
Dorlands/Elsevier o_07/12598356
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het os hamatum,[1][2] os unciforme,[2] gehaakt been[3][4][5] of haakvormig been(tje)[6] is een van de acht handwortelbeentjes. Het is het meest mediaal gelegen in de distale rij van handwortelbeentjes, mediaal van het os capitatum (hoofdvormig been).

Het botje dankt zijn naam aan zijn haakvormig uitsteeksel, ook wel hamulus ossis hamati genoemd. Dit uitsteeksel bevindt zich aan palmaire zijde. Het uitsteeksel is op een voorachterwaartse röntgenopname zichtbaar als een ovale opheldering in het os hamatum.

Klinische betekenis[bewerken]

Het os hamatum is het meest frequent gebroken botje van golfers die tijdens hun swing met hun club in de grond slaan. Vaak is er sprake van een incompleet stressfractuurtje, dat makkelijk wordt gemist op röntgenfoto's. Een dergelijke fractuur gaat gepaard met pijn, verergerd door grijpende bewegingen, drukpijn over het os hamatum en tintelingen of een doof gevoel als gevolg van irritatie van de nervus ulnaris.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. His (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Veit & Comp.
  2. a b Sliosberg, A. (1975). Elsevier’s medical dictionary in five languages. English/American / French / Italian / Spanish and German. (2de uitgave). Amsterdam/Oxford/New York: Elsevier’s Scientific Publishing Company.
  3. Broek, A.J.P. van den, Boeke, J & Barge, J.A.J (1954). Leerboek der beschrijvende ontleedkunde van de mens. Deel I. Geschiedenis der ontleedkunde, bewegingsorganen, vaatstelsel (8ste druk). Utrecht: N.V. A. Oosthoek’s Uitgeverij Mij.
  4. Raven, C.P. (1959). Anatomische atlas. Ten gebruike bij het onderwijs aan verplegenden en bij de opleiding voor eerste hulp bij ongelukken. Amsterdam: Scheltema & Holkema N.V.
  5. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  6. Jochems, A.A.F. & Joosten, F.W.M.G. (2003). Coëlho Zakwoordenboek der geneeskunde (27ste druk). Doetinchem: ElsevierGezondheidszorg.