Os pisiforme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erwtenbeen
os pisiforme
Bot
HandwortelbeentjesProximaal: A=Os scaphoides, B=Os lunatum, C=Os triquetrum, D=Os pisiformeDistaal: E=Os trapezium, F=Os trapezoides, G=Os capitatum, H=Os hamatum
Handwortelbeentjes
Proximaal: A=Os scaphoides, B=Os lunatum,
C=Os triquetrum, D=Os pisiforme
Distaal: E=Os trapezium, F=Os trapezoides,
G=Os capitatum, H=Os hamatum
Linkererwtenbeen
Linkererwtenbeen
Gegevens
Gewrichten Driehoeksbeentje
Naslagwerken
Gray's Anatomy 54,225
MeSH A02.835.232.087.319.150.600
Dorlands/Elsevier o_07/12598620
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Locatie van het os pisiforme aan de mediale zijde van het handskelet

Het os pisiforme,[1] erwtenbeen[2][3][4] of erwtvormig beentje[5] is een van de acht handwortelbeentjes. De naam pisiforme, erwtvormig,[6] is afgeleid van het Latijnse pisum,[6] dat erwt betekent.[7] Het os pisiforme is een sesambeen.

Het botje is gelegen aan de mediale zijde van de proximale rij van handwortelbeentjes. Het vormt enkel een gewrichtsverbinding met het os triquetrum.

Aan de handpalmzijde hecht aan het os pisiforme het retinaculum flexorum manus, een band gelegen tussen het os scaphoides en os trapezium enerzijds en het os pisiforme en het os hamatum anderzijds. Verder bevindt zich ter hoogte van het os pisiforme de insertie van de musculus flexor carpi ulnaris en de musculus abductor digiti minimi manus.

Het erwtenbeen in de linkerhand

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. His (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Veit & Comp.
  2. Broek, A.J.P. van den, Boeke, J & Barge, J.A.J (1954). Leerboek der beschrijvende ontleedkunde van de mens. Deel I. Geschiedenis der ontleedkunde, bewegingsorganen, vaatstelsel (8ste druk). Utrecht: N.V. A. Oosthoek’s Uitgeverij Mij.
  3. Raven, C.P. (1959). Anatomische atlas. Ten gebruike bij het onderwijs aan verplegenden en bij de opleiding voor eerste hulp bij ongelukken. Amsterdam: Scheltema & Holkema N.V.
  4. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.
  5. Jochems, A.A.F. & Joosten, F.W.M.G. (2003). Coëlho Zakwoordenboek der geneeskunde (27ste druk). Doetinchem: ElsevierGezondheidszorg.
  6. a b Triepel, H. (1927). Die anatomischen Namen. Ihre Ableitung und Aussprache. Anhang: Biographische Notizen.(Elfte Auflage). München: J.F. Bergmann.
  7. Lewis, C.T. & Short, C. (1879). A Latin dictionary founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary. Oxford: Clarendon Press.