Oscar Jespers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Suzanna (1964) Utrecht

Oscar Jespers (Borgerhout, 1887Brussel, 1970) was een Vlaams-Belgische beeldhouwer.

Leven en werk[bewerken]

In de jaren twintig hakte Jespers, de zoon van de beeldhouwer Emile Jespers, vooral beelden in marmer en aanverwante materialen in kubistische stijl met een duidelijke Afrikaanse inspiratie. Uit deze periode stamt het wit natuurstenen "Monument voor de gesneuvelden" van de Eerste Wereldoorlog in Oostduinkerke. De vormen zijn hier echter vrij naturalistisch in vergelijking met andere beelden van de kunstenaar uit deze periode. Jespers vormde met zijn broer de kunstschilder Floris Jespers, de dichter Paul van Ostaijen en anderen een groep jonge kunstenaars in het Antwerpen van tijdens en na de Eerste Wereldoorlog. Na de herbegrafenis van Van Ostaijen op het Schoonselhof te Antwerpen maakte Jespers in 1937 een grafmonument.

In de jaren-1930 werd zijn werk expressionistischer - onder meer Geboorte uit 1932 is te bezichtigen in het Antwerpse beeldenpark Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim. Vanaf het midden van de jaren dertig verliet hij steeds vaker steen als materiaal. Terracotta liet hem toe zijn modellen 'intiemer' voor te stellen en tegelijkertijd ook realistischer.

Na de Tweede Wereldoorlog legde hij zich toe op brons. Ook daarvan is een voorbeeld aanwezig in Park Middelheim: In de zon (1947).

Oscar Jespers was verbonden aan de École nationale supérieure des arts visuels (ENSAV), voorheen de École nationale supérieure d'Architecture et des Arts Décoratifs (ENSAAD - la Cambre) in Brussel. Leerlingen van hem waren onder anderen Willy Anthoons, Reinhoud D'Haese, Theresia van der Pant en André Willequet.

Externe link[bewerken]