Oskar Sala

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Oskar Sala (Greiz, 18 juni 1910 - Berlijn, 26 februari 2002) was een Duits componist en een pionier van de elektronische muziek. Hij bespeelde een instrument met de naam trautonium, een voorloper van de moderne synthesizer.

Sala was een leerling van Friedrich Trautwein, de uitvinder van het trautonium, en hij studeerde bij Paul Hindemith in 1930 aan de Hochschule für Musik in Berlijn.

Sala ontwikkelde en verbeterde het trautonium verder, en bouwde het 'mixtuurtrautonium'. Dit instrument liet het toe voor het eerst in de muziekgeschiedenis om geluiden te produceren die slechts in theorie bestonden sinds de Middeleeuwen, maar nooit praktisch speelbaar waren geweest. Sala's uitvinding ontsloot het terrein van de verschiltonen, de tegenhanger van de boventonen en somtonen. Hieruit ontstonden zeer gedifferentieerde stemmingen die tot dan toe slechts in theorie bestonden, maar die met dit instrument fysiek hoorbaar gemaakt konden worden. In 1952 presenteerde Sala zijn instrument aan het publiek en ontving al snel internationale licenties voor de circuits in zijn instrument. In 1952 schreef Hindemiths leerling Harald Genzmer de partituur van het eerste Concert voor mixtuur-trautonium en groot orkest.

In de jaren '40 en '50 werkte Sala veel aan filmmuziektracks. Hij schiep de niet-muzikale geluidssporen van Alfred Hitchcocks film The Birds. Voor deze filmgeluiden en non-muziek ontving Sala vele onderscheidingen, maar nooit een Oscar. Sala werkte ook veel voor Duitse commercials, met name het spotje HB's kleine man werd mede door Sala's geluidstrack bekend.

Sala was ere-senator van Berlijn.

Discografie[bewerken]

  • Trautonium-Concerten
(Wergo WER 286 266-2)
Harald Genzmers Concert voor Trautonium en Orkest (1938/39) en Concert voor Mixtuur-Trautonium en groot Orkest (1952)
  • My Fascinating Instrument
Bevat Sala's eigen composities uit de periode van 1955 tot 1989
  • Subharmonische Mixturen
Bevat Paul Hindemiths Langsames Stueck für Orchester und Rondo für Trautonium (Langzaam stuk voor orkest en rondo voor trautonium), Sala's eigen composities uit de periode van 1992 tot 1995, en zijn soundtrack voor Der Wuerger von Schloss Dartmore (De wurgmoordenaar van Kasteel Dartmore)
  • Elektronische Impressies
Hindemiths 7 Triostuecke für drei Trautonien (7 Triostukken voor 3 Trautoniums), Konzertstueck fuer Trautonium und Streicher (Concertstuk voor Trautonium en Strijkers) geschreven in 1931 en opgenomen in 1977. Bevat ook Sala's Elektronische Impressionen (Electronische Impressies), 1978.
  • Effetti Sonori Musica Elettronica
(Devega 1974, released in i-Tunes 2013)
Das Compilation enthält 5 kleine Stücke von Sala für Trautonium.

Literatuur[bewerken]

  • Peter Donhauser: Elektrische Klangmaschinen, Boehlau Vienna 2007 (in German).