Otomat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
OTOMAT
Een tentoongestelde OTOMAT van de Peruviaanse marine; Callao, oktober 2007.
Een tentoongestelde OTOMAT van de Peruviaanse marine; Callao, oktober 2007.
Algemeen
Land Vlag van Italië Italië
Producent Oto-Melara, thans MBDA
Type Lange-afstands antischeepsraket
Jaar 1967—1975
Productiejaren 1976—heden
Platform Schip
Gebruikers Vlag van Italië Italië
Vlag van Libië Libië
Vlag van Peru Peru
Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Maleisië Maleisië
Vlag van Bangladesh Bangladesh
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Kenia Kenia
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Irak Irak
Varianten Mk 1
Mk 2 I, Mk 2 II, Mk 2 III, Mk 2 IV
Mk 3/NGASM/ULISSE
MILAS
Productieaantal 900+ (1990s)
Stukprijs ~€ 400.000
Maten
Diameter 46 cm
Lengte 4,46 m (Mk 3: 5,6 m)
Gewicht 770 kg (Mk 3: 800 kg)
Snelheid 1116 km/u
Bereik Mk 1: 60 km
Mk 2: 180 km
Mk 3: 250 km
Specificaties
Aandrijving Vastebrandstofraket
Geleiding Inertieel + radar
(Mk 3: inertieel + GPS + IIR)
Springkop 210 kg (Mk 3: 160 kg)
Ontsteking Nabijheid / inslag

De Otomat is een zeedoelraket voor gebruik aan boord van oorlogsschepen.

Achtergrond[bewerken]

De ontwikkeling van de Otomat begon in 1969 en was het resultaat van private samenwerking tussen het Italiaanse Oto Melara (nu MBDA) en het Franse Matra (eveneens MBDA).

De testen begonnen in 1971, waarna de eerste projectielen geleverd werden aan de Italiaanse marine in 1976.

Het vuurleidingssyeteem is de Teseo. De Otomat varianten worden daarom ook wel aangeduid als Teseo Mk 2 en Teseo Mk 3.

Varianten[bewerken]

Een testlancering op land in augustus 1983.

De ontwikkeling van een volgende serie, Otomat Mk 2, met groter bereik, startte in de jaren tachtig. In 1984 ging deze in productie. Op basis daarvan werd een lichtgewicht variant, de Otomat Compact, met een nieuwe lanceercontainer ontworpen. Er zijn ook versies voor kustverdediging gebouwd en de Otomat zal ook de basis zijn voor het Frans-Italiaanse anti-onderzeebootprojectiel, de MILAS.

In 1994 startte de ontwikkeling van de Otomat Mk 3, met een verbeterd geleidingssysteem en een bereik tot 300 km. Gebaseerd op de Mk 3 zou een Ulisee projectiel worden, met verbeterde stealth eigenschappen. Dit was een mogelijke Italiaans-Amerikaanse samenwerking. Dit project is beëindigd. Ook een samenwerking tussen Italië en Zweden werd in die periode voortijdig beëindigd.

In plaats van de Mk. 3 wordt thans een Next Generation Anti-Surface Missile (NGASM) overwogen. Deze zou een bereik van 200 tot 250 km krijgen.

In de tussentijd is een block 3 upgrade voor de Otomat Mk 2 ontwikkeld. Een block 4 upgrade is gepland. Behalve verbeterde geleiding zou deze ook geschikt moeten zijn voor aanvallen van landdoelen.

Gebruikers[bewerken]

De Otomat is in gebruik aan boord van de meeste grotere Italiaanse oorlogsschepen en aan boord van de Saoedische fregatten van de Madina klasse. Verder zijn raketten geleverd aan Bangladesh, Egypte, Irak, Kenia, Libië, Maleisië, Marokko, Nigeria, Peru en Venezuela.

Zie ook[bewerken]