Otonaliteit en Utonaliteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Harry Partch bedacht de termen Otonaliteit en Utonaliteit om daarmee de relatie weer te geven van de boventonen tot de grondtoon.

Otonaliteit zijn tonen die consonante veelvouden zijn van de grondtoon. Bijvoorbeeld: 4/1 is dezelfde noot als 4/2 en 4/4. 4/4 is gelijk aan 1/1 wat de grondtoon is.

Utonaliteit zijn consonante tonen die niet het veelvoud zijn van de grondtoon. Bijvoorbeeld 7/1, wat gelijk is aan 7/2 en 7/4 en 7/8, maar ongelijk is aan 7/7. Met andere woorden: de toon 7/1 heeft een andere toon als primaire toon dan zijn grondtoon.

Tonaliteit diamant[bewerken]

Het verschil tussen otonaliteit en utonaliteit kan visueel uitgelegd worden met een tonaliteit diamant:

7-limiet tonaliteit diamant:
         7/4
      3/2   7/5
   5/4   6/5   7/6
1/1   1/1   1/1   1/1
   8/5   5/3   12/7
      4/3   10/7
         8/7

Utonale samenklank geeft meer verschiltonen dan otonale samenklank.

Uitgebreide diamant[bewerken]

Partch ontwikkelde vervolgens een 11-limiet diamant.

Harry Partch: Uitgebreide Tonaliteit Diamant

Zie ook[bewerken]

Bron[bewerken]