Otto Heinrich Warburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Otto Heinrich Warburg
8 oktober 1883 - 1 augustus 1970
Otto Heinrich Warburg op een ansichtkaart (1931)
Otto Heinrich Warburg op een ansichtkaart (1931)
Geboorteland    Duitsland
Geboorteplaats    Freiburg im Breisgau
Plaats van overlijden    Berlijn
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1931
Reden    "Voor onderzoek naar cytochroom in de aerobe dissimilatie."
Voorganger(s)    Karl Landsteiner
Opvolger(s)    Charles Scott Sherrington
Edgar Douglas Adrian

Otto Heinrich Warburg (Freiburg im Breisgau, 8 oktober 1883Berlijn, 1 augustus 1970) was een Duits fysioloog en medicus. Hij was directeur van 19311953 van het Kaiser Wilhelm Institute (nu Max Planck Instituut) voor celfysiologie in Berlijn. Hij onderzocht het metabolisme van tumoren en de dissimilatie, met name bij kankercellen. Voor zijn ontdekking en de werking van (Warburg's) geel enzym, kreeg hij in 1931 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde. Hij was editor van en publiceerde veel in The Metabolism of Tumours (tr. 1931) en schreef New Methods of Cell Physiology (1962).

Warburg veronderstelde in zijn Warburg Hypothese dat het fundamentele verschil tussen normale en kankercellen de ratio van glycolyse tot dissimilatie was.

Hij schreef ook The Prime Cause and Prevention of Cancer dat hij presenteerde op een bijeenkomst van Nobelprijswinnaars op 30 juni 1966 in Lindau. In deze lezing presenteerde Warburg bewijs dat anaerobiosis een eerste oorzaak van kankercellen is.

Recenter onderzoek lijkt echter aan te geven dat Warburgs bevindingen het gevolg zijn van de mutaties van de kankercel en niet de oorzaak van de "ongecontroleerde groei" bij kanker.[bron?]

Externe links [bewerken]