Otto Hesse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ludwig Otto Hesse, foto uit 1860

Ludwig Otto Hesse (Koningsbergen (Oost-Pruisen), 22 april 1811 - München, 4 augustus 1874) was een Duits wiskundige.

Levensloop[bewerken]

Hesse werd geboren als de zoon van Johann Gottlieb Hesse, een koopman en brouwerijbezitter en zijn vrouw Anna Karoline Reiter (1788-1865). Hij studeerde in zijn geboortestad aan de Albertina universiteit bij Carl Jacobi. Ook volgde hij daar college bij Friedrich Wilhelm Bessel, Ernst Neumann, en Friedrich Julius Richelot. Hij promoveerde in 1840 bij Jacobi op het thema. De octo punctis intersectionis trium superficium secundi ordinis. In 1841 volgde zijn habilitatie. Nog in hetzelfde jaar trouwde hij met Marie Sophie Emilie Dulk, de dochter van een de professor in de farmacie en de scheikunde, Friedrich Philipp Dulk (1788-1852). Het echtpaar kreeg een zoon en vijf dochters. Na zijn afstuderen werkte Hesse een tijd als natuur- en scheikundeleraar aan de Gewerbeschule in Koningsbergen en als privaatdocent aan de Albertina. In 1845 werd hij tot buitengewoon hoogleraar in Koningsbergen benoemd. In 1855 werd hij tot hoogleraar in Halle aan de Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg en een jaar later in Heidelberg aan de Ruprecht-Karls-Universiteit benoemd. Na een jaar of twaalf in Heidelberg vertrok hij in 1868 tenslotte naar München, waar hij professor werd aan de pas gestichte Polytechnische Schule. In 1869 werd hij gewoon lid van de Beierse Academie van Wetenschappen.

Wetenschappelijk was hij in zijn Koningsbergse tijd het actiefst. Hij hield zich met name bezig met de analytische meetkunde en de Determinantentheorie. Op zijn naam staan de Hessiaan (Hesse-matrix) en haar determinanten en de Hessiaanse normaalvorm van het vlak.

Werken[bewerken]

  • Vorlesungen über analytische Geometrie des Raumes. Leipzig (3. A. 1876)
  • Vorlesungen aus der analytischen Geometrie der geraden Linie, des Punktes und des Kreises. Leipzig (1881). Hrsg. A. Gundelfinger
  • Die Determinanten elementar behandelt. Leipzig (2. A. 1872)
  • Die vier Species. Leipzig (1872)

Zijn verzameld werk werd in 1897 door de Beierse Academie van Wetenschappen uitgegeven.

Externe links[bewerken]