Otto I van Beieren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de paltsgraaf (1117-1183), zie Otto I van Beieren (paltsgraaf)
Otto I
1848-1916
OttoIBeieren.jpg
Koning van Beieren
Periode 1886-1913
Voorganger Lodewijk II
Opvolger Lodewijk III
Vader Maximiliaan II van Beieren
Moeder Marie van Pruisen

Otto Willem Luitpold Adalbert (München, 27 april 1848 - Slot Fürstenried, 11 oktober 1916) was van 1886 tot 1913 koning van Beieren. Hij was de tweede zoon van Maximiliaan II en Marie van Pruisen, dochter van prins Willem.

Hij nam dienst in het leger en verbleef in 1870/1871 in het hoofdkwartier van Wilhelm I te Versailles. In 1872 werd hij echter geestesziek en hij leefde sindsdien teruggetrokken te Fürstenried. Toen zijn eveneens krankzinnig verklaarde broer Lodewijk II in 1886 stierf, werd hij tot koning uitgeroepen. Omdat hij echter tot regeren volstrekt niet in staat was ("de koning is zwaarmoedig" heette het officieel) trad zijn oom Luitpold als regent op. Na het overlijden van Luitpold in 1912 volgde diens zoon hem op, die werd op 5 november 1913 als Lodewijk III tot koning gekroond. Otto behield echter tot zijn dood eveneens de koningstitel. Hij stierf op 11 oktober 1916.