Otto Liman von Sanders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Otto Liman von Sanders
Otto Liman von Sanders
Otto Liman von Sanders
Bijnaam "Leeuw van Gallipoli"
Geboren 17 februari 1855
Słupsk, Pommeren (provincie), Koninkrijk Pruisen, hedendaags Polen
Overleden 22 augustus 1929
München, Beieren, Weimarrepubliek
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Keizerrijk
Late Ottoman Flag 1844-1922.png Ottomaanse Rijk
Onderdeel Kaiserstandarte.svg Deutsches Heer
War Flag of the Ottoman Empire.svg Ottomaans leger
Dienstjaren 1874 - 1920
Rang Generalleutnant
Leiding over Opperbevelhebber van het Ottomaans leger
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog
Onderscheidingen Pour le Mérite

Otto Liman von Sanders (17 februari 1855 - 22 augustus 1929) was een Duitse generaal die als adviseur en militair commandant in dienst was van het Ottomaanse Rijk tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Biografie[bewerken]

Hij werd geboren in Stolp in Pommeren. Zijn vader was een Joodse edelman. [1] Net als veel andere leden van Pruisische adellijke families trad hij toe tot het leger en steeg in de rangen tot luitenant-generaal. En net als een aantal Pruisische generaals voor hem (bv. Von Moltke en Baron von der Goltz), kreeg hij de leiding over een Duitse militaire missie naar het Ottomaanse Rijk in 1913. Al bijna tachtig jaar had het Ottomaanse Rijk geprobeerd om hun leger te moderniseren langs Europese lijnen. Liman von Sanders zou de laatste Duitser zijn om deze opdracht uit te voeren.

Eerste Wereldoorlog[bewerken]

Liman had weinig tijd om de verdediging te organiseren, maar hij had twee dingen in zijn voordeel. Ten eerste, het Ottomaanse 5e leger was het beste leger dat ze hadden, 84.000 goed uitgeruste soldaten in zes divisies. Ten tweede, werd hij geholpen door slechte geallieerde leiders. In plaats van met hun enorme vloot een doorgang te forceren door de zeestraten naar Istanboel, kozen de Britse en Franse admiraals voor een grondoffensief om het Dardanellen-schiereiland te veroveren zodat hun slagschepen veilig tot in de Zee van Marmara konden varen. Liman had iets meer dan een maand de tijd om alles voor te bereiden. Dan op 23 april 1915 kwam het tot een enorme Britsche machtsontplooiing op Kaap Helles. Een van Limans beslissingen in die tijd was het promoveren van Mustafa Kemal (later bekend als Atatürk) tot commandant van de 19e divisie. Kemals divisie redde letterlijk de dag voor de Ottomanen. Zijn troepen marcheerden op de dag van de invasie en bezette de nok lijn boven de ANZAC-landingsplaats net wanneer de ANZAC-troepen de helling op hun beurt beklommen. Kemal was zich bewust het imminent gevaar en zorgde er persoonlijk voor dat zijn troepen de nok lijn behielden. Zijn troepen hielden stand tegen aanvallen die wel vijf opeenvolgende maanden duurden.

Van april tot november 1915 (wanneer het besluit tot evacuatie werd gemaakt), moest Liman vechten tegen tal van aanvallen tegen zijn defensieve posities. De Britten probeerden een andere landing in de baai Suvla, maar ook dit werd verhinderd door de Ottomaans verdedigers. Het enige lichtpuntje voor de Britten in deze hele operatie was dat ze erin geslaagd waren om hun posities te evacueren zonder veel verlies. Deze strijd was een grote overwinning voor het Ottomaanse leger en een deel van het krediet werd gegeven aan het generaalschap van Liman von Sanders.

Vroeg in 1915, was het vorige hoofd van de Duitse militaire missie tot het Ottomaanse Rijk, Baron von der Goltz aangekomen in Istanbul als militair adviseur van de (in wezen machteloze) sultan , Mehmed V. De oude baron kon niet opschieten met Liman von Sanders en hield niet van de drie Pashas ( Enver Pasha , Cemal Pasha en Talat ) die het Ottomaanse Rijk leidde tijdens de oorlog. De Baron stelde een aantal grote offensieven tegen de Britten voor, maar deze pogingen stelde niets voor in vergelijking met de offensieven van de geallieerde tegen de Ottomanen op drie fronten (de Dardanellen, de Kaukasus, en de pas geopende Mesopotamische voorzijde). Pasha Enver besliste dan ook om de oude Baron weg te sturen om te vechten tegen de Britten in Mesopotamië in oktober 1915, hierdoor was Liman ook bevrijdt uit de greep van de Baron. (Baron Goltz overleed zes maanden later net voor het Britse leger zich had overgegeven).

In 1918, het laatste jaar van de oorlog, nam Liman von Sanders het commando over van het Ottomaanse leger in de Sinai en Palestina Campagne , hij nam de plaats in van Duitse generaal Erich von Falkenhayn die verslagen werd door de Britse Generaal Allenby op het einde van 1917.

Liman werd gehinderd door de aanzienlijke daling van de macht van het Ottomaanse leger. Zo waren zijn troepen enkel in staat om defensieve posities te bezetten en te wachten op een Britse aanval. Een aanval had lange tijd op zich laten wachten, maar toen generaal Allenby eindelijk zijn leger ontketende, werd het hele Ottomaanse leger vernietigd in een week van gevechten (zie de Slag van Megiddo). Tijdens deze nederlaag werd Liman bijna gevangengenomen door Britse soldaten.

Na afloop van de Eerste Wereldoorlog[bewerken]

Na afloop van de oorlog in februari 1919 werd hij gearresteerd in Malta, op basis van beschuldigingen van oorlogsmisdaden, maar hij werd zes maanden later vrijgelaten. Later dat jaar trok hij zich terug uit het Duitse leger.

In 1927 publiceerde hij een boek dat hij had geschreven in gevangenschap op Malta over zijn ervaringen voor en tijdens de oorlog.[2] Twee jaar later overleed Otto Liman von Sanders in München op de leeftijd van vierenzeventig.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Engelmann, Bernt, Beer, D.J.(1984). Germany without Jews. New York: Bantam Books.
  2. Von Sanders, Otto Liman (1927). Five years in Turkey Otto Viktor Karl Liman von Sanders. United States Naval Institute
  3. a b c d e f g h i http://www.wehrmacht-history.com/personnel/s/sanders-otto-liman-von-kaiserliche-heer-personnel-file.htm
  4. http://www.pourlemerite.org/