Otto Ohlendorf
Otto Ohlendorf (Hoheneggelsen, 4 februari 1907 - Landsberg am Lech, 8 juni 1951) behoorde tot de jonge, carrière-gerichte SS-intelligentsia en vervulde onder meer de functies van SS-Gruppenführer en hoofd van een Sicherheitsdienst (SD) afdeling. Hij leidde massamoorden in onder andere de Oekraïne.
Geboren te Born Hoheneggelsen nabij Hildesheim bij Hannover was hij de zoon van een landbouwer. Otto Ohlendorf werd lid van de NSDAP in 1925 (lidnummer #6631) en voegde zich bij de SS-organisatie in 1926. Ohlendorf studeerde economie en rechten aan de universiteit van Leipzig en universiteit van Göttingen en tegen 1930 gaf hij lezingen een verscheidene economische instituten. In 1936 werd hij economisch adviseur van de SD, in de rang van SS-Hauptsturmführer. In Mei 1936 promoveerde hij tot SS-Sturmbannführer. In 1939 promoveerde hij wederom tot SS-Standartenführer en werd hij hoofd van afdeling III SD-Inland van het Reichssicherheitshauptamt (RSHA), een positie die hij hield tot 1945. Vanaf 1943 was Ohlendorf was assistent directeur van het ministerie van economische zaken waarna hij in 1944 promoveerde tot SS-Gruppenführer.
In juni 1941 werd Otto Ohlendorf door Reinhard Heydrich tot commandant gemaakt van Einsatzgruppe D dat actief was in Zuid-Oekraïne en op de Krim. Onder zijn bevel zou Einsatzgruppe D verantwoordelijk zijn voor de executie van minstens 14.300 personen bij Simferopol op 13 december 1941. Meer dan 90.000 executies worden toegeschreven aan Ohlendorfs moordcommando. Tijdens het proces tegen de leiders van de Einsatzgruppen was Ohlendorf de hoofdverdachte en kroongetuige in de vervolging van andere oorlogsmisdadigers. Ohlendorf betuigde geen spijt voor zijn daden en toonde meer bezorgdheid om degenen die de executies moesten uitvoeren, dan om de personen die werden vermoord.
Otto Ohlendorf werd ter dood veroordeeld en opgehangen op 8 juni 1951.
 |
Zie de categorie Otto Ohlendorf van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
