Oud-Egyptische architectuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Oud-Egyptische tempelcomplex van Philae

De Oud-Egyptische architectuur vangt aan bij de vroegste geschiedenis van Egypte en eindigt officieel bij de dood van Cleopatra. Er zijn verschillende invloeden van buitenaf op de bouwstijlen te herkennen. Uiteindelijk mondde het uit op de overgang met de Griekse en later de Romeinse architectuur.

De architectuur van Egypte[bewerken]

De Egyptische architectuur kan worden onderverdeeld in een aantal terreinen:

  • Grafmonumenten
Mastaba - Piramide - Rotsgraf
  • Tempels
Dodentempel - Cultustempel - Zonnetempel
  • Ornamenten en onderdelen
Pyloon - Obelisk - Zuil - Benben-steen - Pyramidion - Sfinx - Dromos
  • Woningen
Paleis - Arbeiderswoning

Thema[bewerken]

Het altijd herkenbare thema binnen de Oud-Egyptische architectuur is dat de bouwwerken zijn geconstrueerd voor de eeuwigheid. De bedoeling ervan was om de tijd te overwinnen en dus duurzaamheid; duurzaamheid betekende ook macht. De bouwwerken die zijn overgebleven zijn van religieuze en funeraire aard. De seculiere bouwwerken waren minder duurzaam gebouwd en er zijn aldus niet meer veel (archeologische) overblijfselen van te vinden. Er is echter wel een groot aantal arbeidersdorpen opgegraven, zoals die van Deir el-Medina. De bouwwerken werden gemaakt van kalksteen, dat veel voorkwam in de omgeving. Veel ornamenten, zoals sfinxen en obelisken, zijn gemaakt van (roze) graniet. De arbeiderswoningen bestonden uit 'bakstenen' van in de zon gebakken klei. Bij een overstroming van de Nijl werd deze substantie echter volledig weggespoeld.

Voorbeelden[bewerken]

Enkele voorbeelden van de Oud-Egyptische architectuur zijn onder andere:

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]