Oude Muziek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Oude Muziek, of Musica Antiqua, is een verzamelnaam voor muziek uit de Middeleeuwen, de Renaissance en de Barok. De term is bedoeld ter onderscheiding van muziek uit deze "pre-klassieke" perioden met de rest van de klassieke muziek, vanaf de klassieke periode tot en met de hedendaagse muziek.

Tegenwoordig wordt bij de uitvoering van muziek uit deze perioden vaak teruggegrepen naar instrumenten uit de tijd waarin de muziek geschreven is en wordt geprobeerd de muziek zo uit te voeren zoals de betreffende componist oorspronkelijk bedoeld heeft (de zogenaamde authentieke uitvoeringspraktijk). De oude-muziekbeweging is dan ook vooral de reactie op de uitvoeringspraktijk die stamt uit de Romantiek, toen veel oude muziek, met name uit de Barok, werd herontdekt en uitgevoerd volgens de smaak en met de instrumenten uit de tijd van de Romantiek.

Zie ook[bewerken]