Overeenkomst (contract)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor een overeenkomst in Nederland, zie Overeenkomst (Nederland). Voor contracten in België, zie Overeenkomst (België).
Het gebruik om na het sluiten van een overeenkomst elkaars handen te schudden.

Een overeenkomst (ook contract en convenant) is een afspraak tussen minimaal twee natuurlijke personen of rechtspersonen (de partijen, of specifieker contractanten, genoemd) over wat ze met elkaar of voor elkaar zullen gaan doen (de te leveren prestatie) of laten. De bedoeling is in principe het creëren van een win-winsituatie.

Elke staat heeft regels voor overeenkomsten, het overeenkomstenrecht genoemd. Het Internationaal privaatrecht bepaalt welk recht (oftewel: het recht van welke staat) in een gegeven geval (gelet op plaats enzovoort) van toepassing is.

Soms heeft een overeenkomst een vooraf bepaalde looptijd: een periode waarvoor die geldt. Zie ook Looptijd (financiering en belegging).

Geschiedenis van de overeenkomst[bewerken]

Al in het Romeinse recht had men wetten ontwikkeld, zoals de Codex Justinianus, waarin aandacht werd besteed aan de overeenkomst.

Ook in de Bijbel wordt in verband met de koop van een stuk land verwezen naar regels over de totstandkoming van overeenkomsten:

Als vroeger een dergelijke koop of ruil rechtsgeldig gemaakt moest worden, bestond er in Israël het gebruik dat men zijn sandaal uittrok en die aan de ander gaf. Zo werd een dergelijke zaak in Israël bekrachtigd. Ruth 4:7-8 [1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Deze Bijbeltekst is ontleend aan de Nieuwe Bijbelvertaling, Nederlands Bijbelgenootschap 2004. Zie tevens Ruth 4 op www.biblija.net