Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen of OVV is een Vlaamsgezinde pluralistische vereniging die een koepel wil zijn van Vlaamse verenigingen. Het Overlegcentrum wil beschouwd worden als het hart van de pluralistische zijde van de Vlaamse Beweging. De huidige voorzitter is Robrecht Vermeulen.

Doelstellingen[bewerken]

Het OVV wil de samenwerking binnen de Vlaamse Beweging en de doelstellingen daarvan bevorderen. Het beoogt onder meer:

  1. bijdragen tot het uitbouwen van een Vlaamse identiteit op sociaal, cultureel, economisch, ecologisch, maatschappelijk en politiek vlak;
  2. openheid en samenwerking met andere Europese volkeren, in de eerste plaats met het Nederlandse volk;
  3. openheid en samenwerking met de rest van de wereld.

Geschiedenis[bewerken]

Het OVV werd gesticht in 1964 op initiatief van Clem de Ridder, toenmalig voorzitter van het Davidsfonds. Hij verenigde het Davidsfonds, het Vermeylenfonds en Willemsfonds in één koepel. Later kwamen hier het Verbond der Vlaamse Academici, de Vlaamse Volksbeweging en het Verbond van Vlaams Overheidspersoneel bij. Het OVV startte definitief op 13 mei 1966 met 30 ledenverenigingen. Dat werden er in 1968 49. In 2006 waren het er nog steeds evenveel.

In 1967 werd het Nationaal Komitee 5 november opgericht in de schoot van het OVV. Het organiseerde betogingen rond de eisen Leuven Vlaams, de splitsing van de VUB, de verfransing van Brussel, het toepassen van de taalwetten, de afbakening van en een nationaal statuut voor Brussel. De splitsing van de K.U.L. was een feit op 4 oktober 1968. Een paar maanden later, op 24 januari 1969, werd de VUB ook gesplitst.

Ook in de jaren 90 bleef het OVV de politieke agenda beïnvloeden. Er werd in 1990 echt zelfbestuur geëist. Drie jaar later was België een federatie. In 1991 legde men de nadruk op het feit dat de taalgrens een staatsgrens was, ook in Brabant. Vier jaar later werd de provincie Brabant gesplitst in Vlaams-Brabant, Waals-Brabant en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Nadat België een federale staat geworden was, haakten het Vermeylen- en het Willemsfonds af. Het OVV paste zijn doelen aan, en pleitte nu voor zo veel mogelijk Vlaams zelfbestuur met inspraak in de Europese Unie. Hierbij nam het OVV echter geen standpunt in over separatisme of confederalisme.

Rond 1994 radicaliseerde het OVV met het manifest "Vlaanderen Staat in Europa". Dat vraagt een verregaande autonomie voor Vlaanderen. Of die autonomie in een confederale staatsstructuur, via onafhankelijkheid of via een verregaande federalisering gebeurt, daarover spreekt het OVV zich niet uit. Alle OVV-leden zijn het er wel over eens dat Vlaanderen de volledige bevoegdheid moet krijgen (regelgevend, organisatorisch én de bijhorende fiscale bevoegdheid) over zijn eigen volksgezondheid, sociale zekerheid, onderwijs (incl. de laatste resterende Belgische bevoegdheden), wetenschapsbeleid en arbeidsmarkt.

In 1996 werd prof. Matthias Storme voorzitter. Het OVV hield twee grote meetings onder de noemer "Vlaanderen Staat in Europa": in 1998 (Elisabethzaal, Antwerpen) en in 1999 (Heizel, Brussel). In 2003 werd prof. Boudewijn Bouckaert (de voormalige decaan van de faculteit Rechten van de UGent) verkozen als nieuwe voorzitter, en in 2006 prof. Renaat Roels. Deze werd opgevolgd door Huguette De Bleecker en Robrecht Vermeulen (2010-nu).

Andere bekende figuren zijn Eric Ponette, wijlen Ivan Mertens, Peter De Roover en Guido Moons.

Het OVV heeft meerdere actieve werkgroepen die zich bezighouden met taal, Vlaamse sociale zekerheid, de plaats van Vlaanderen in Europa en Nieuwe Vlamingen. Deze laatste twee waren ook de thema's van het tweejaarlijkse OVV-congres in december 2005.

In de jaren '90 verlieten enkele van de historische stichtende leden het OVV (waar onder het Vermeylenfonds en het Willemsfonds). Ze oordeelden dat het beoogde federalisme verworven was. In 2011 sloot het Willemsfonds echter terug aan bij het OVV omdat het meende dat er een verdere strijd nodig was tegen het Belgisch democratisch deficit en tegen de discriminaties van de Vlamingen.

In 2004 en 2006 bracht de OVV telkens een "lentemanifest" uit, met daarin enerzijds een stand van zaken op het communautaire vlak en anderzijds een aantal Vlaamse eisen.

Werkgroepen[bewerken]

Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid[bewerken]

Het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid, afgekort: AK-VSZ, werd opgericht in 1995 om het standpunt van het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen inzake sociale zekerheid actiegericht op de politieke agenda te zetten en in het maatschappelijk debat te brengen. De actiegroep streeft een splitsing van de Belgische sociale zekerheid in een Vlaamse en een Waalse component na.

Het AK-VSZ gaf in 2005 het boek Waar Maas en centen vloeien uit waarin ze hun opinie wetenschappelijk trachten te onderschrijven. Het kernbestuur van AK-VSZ bestaat uit voorzitter Gui Celen, secretaris Erik Stoffelen en deskundige Eric Ponette.

Werkgroep Taal[bewerken]

Buigt zich over het Nederlands in het onderwijs, in de media en in het straatbeeld.

Werkgroep burgerschap[bewerken]

Opvolger van de oudere interne Werkgroep Nieuwe Vlamingen (met een publieke) contactgroep als voornaamste activiteit. De Werkgroep Burgerschap buigt zich over de Vlaming in Vlaamse, Europese en Belgische context.

Brussel Ook Onze Stad[bewerken]

Brussel Ook Onze Stad, afgekort: BOOS, is opgericht in 2004 met als doel een pressiegroep te vormen die actief de Brusselse politiek volgt ten aanzien van schendingen van de taalwetgeving en andere in het statuut voor Brussel ingeschreven taal- en cultuurbeschermingen ten behoeve van de Nederlandstalige minderheid. De organisatie heeft een nauwe samenwerking met de Vlaamse Volksbeweging en Gorik.

Leden[bewerken]

  1. Algemeen Nederlands Verbond (ANV)
  2. Algemeen Nederlands Zangverbond (ANZ)
  3. Davidsfonds (DF)
  4. Delta-Stichting
  5. Doktersgild van Helmont
  6. Europacomité Vlaanderen
  7. Federatie Vlaamse Vrouwengroepen (FVV)
  8. Gebroeders Van Raemdonckkringen
  9. Gezinsbond
  10. Halle-Vilvoorde Komitee (Haviko)
  11. Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV)
  12. Komitee der Randgemeenten
  13. Liberaal Vlaams Verbond (LVV)
  14. Meervoud
  15. Nationalistisch Verbond-Nederlandse Volksbeweging
  16. Nationalistische Studenten Vereniging (NSV)
  17. Nationalistisch Verbond
  18. Nova Civitas
  19. Partena Ziekenfonds
  20. Priester Daensfonds
  21. Stichting Lodewijk De Raet
  22. Taal Aktie Komitee (TAK)
  23. Verbond der Vlaamse Academici (VVA)
  24. Verbond Vlaams Overheidspersoneel (VVO)
  25. Vereniging Academisch Personeel Leuven (VAPL)
  26. Vereniging Vlaamse Leerkrachten (VVL)
  27. Vereniging Vlaamse Reisbureaus
  28. Vereniging Vlaamse Ziekenfondsen
  29. Vereniging voor Wetenschap
  30. Vlaams Agrarisch Centrum
  31. Vlaams Geneeskundigenverbond
  32. Vlaams Komitee Brussel
  33. Vlaams Komitee Druivenstreek
  34. Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ)
  35. Vlaams Verbond van Gepensioneerden
  36. Vlaamse Ingenieurskamer (VIK)
  37. Vlaamse Kruis
  38. Vlaamse Leerkrachten Kwaliteitsonderwijs
  39. Vlaamse Toeristenbond-Vlaamse Automobilistenbond (VTB-VAB)
  40. Vlaamse Volksbeweging (VVB)
  41. Vlaanderen Vlagt (VL2)
  42. Vormingsinstituut Wies Moens
  43. VOS - Vlaamse Vredesvereniging (VOS)
  44. Vrienden van Zuid-Afrika
  45. Werkgroep 't Pennoen
  46. IJzerbedevaartcomité
  47. IJzerwake
  48. Volk in Nood
  49. Vlaamse Journalisten Vereniging (VJV)

Voorzitters[bewerken]

Externe links[bewerken]