Ovide Decroly

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Jean-Ovide Decroly (Ronse, 23 juli 1871 - Ukkel, 10 september 1932) was een Belgisch pedagoog en psycholoog, één van de grondleggers van de wetenschappelijke psychologie in België. Uiteraard was dat in die periode bijna uitsluitend in het Frans.

Hij studeerde geneesmiddelen aan de Universiteit van Gent, met een half jaar aan de Universiteit van Berlijn, in 1898.

In 1901 stichtte hij zijn school voor "afwijkende kinderen". Hij probeerde de mentale retardatie objectief vast te stellen, en ontwierp daarvoor een reeks tests. Zijn opvatting was dat men veel kon afleiden over de capaciteit van de proefpersoon, niet alleen uit het resultaat (het cijfer) van de test, maar ook uit de observatie van diens werkwijze.

De "doos van Decroly" was zo'n test voor het onderzoeken van het mechanisch-technisch inzicht. Een houten doos, voorzien van hendels, assen en sloten waarbij de proefpersoon zelf moet zoeken hoe ze kan worden opengemaakt.

In 1907 stichtte hij 'L'école pour la vie, par la vie'. Meer en meer legde hij zich toe op het organiseren van aangepast onderwijs voor (mentaal) gehandicapte kinderen.

In Ronse is er een straat naar hem genoemd : Dr Ovide Decrolylaan. In Angleur deelgemeente van Luik (stad) is er ook een straat naar hem genoemd: Rue Ovide Decroly.

Decroly's Plan[bewerken]

Het Decroly Plan legde de grondregels voor de sociale adaptatie van een biologisch organisme, in dit geval kinderen. Het hield in dat het onderwijzen nodig is om aan de "bio-sociale noden" van het kind tegemoet te komen.