Owen Johnson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Owen Johnson
Afbeelding gewenst
Achtergrondinformatie
Naam Owen McMahon Johnson
Geboren 27 augustus 1878
Geboorteplaats New York City
Overleden 27 januari 1952
Overlijdensplaats Vineyard Haven
Opleiding Yale
Beroep journalist, schrijver
Portaal  Portaalicoon   Media

Owen McMahon Johnson (New York City, 27 augustus 1878 - Vineyard Haven, 27 januari 1952) was een Amerikaans journalist en schrijver.

Leven en werk[bewerken]

Owen Johnson was een zoon van Katharine McMahon en Robert Underwood Johnson, een vooraanstaand tijdschriftredacteur, diplomaat en natuurbeschermer. Owen Johnson studeerde aan de Yale-universiteit, huwde Mary Galt Stockly en verhuisde naar Parijs. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij oorlogscorrespondent voor The New York Times en Collier's. Zijn echtgenote overleed in 1910. Hij hertrouwde twee jaar later evenwel met operaster Esther Ellen Cobb (beter bekend als Cobina Wright). Dat huwelijk strandde na vijf jaar. Er volgde een derde huwelijk, met Denise de la Garde, die in 1918 overleed, en een vierde, met Catherine Sayre Burton, die in 1923 overleed. Johnson trouwde uiteindelijk een vijfde keer, met Gertrude Bovee Le Boutillier. Hij was de vader van vijf kinderen.[1]

Van 1923 tot 1948 woonde en werkte Johnson in Stockbridge (Massachusetts). Hij schreef romans en kortverhalen over huwelijk en scheiding en golf. De verhalen over het personage Dink Stover zijn waarschijnlijk zijn bekendste. In de jaren 30 namen zijn schrijfactiviteiten snel af, maar geraakte hij meer en meer geïnteresseerd in politiek. Hij was twee keer (tevergeefs) kandidaat voor de parlementsverkiezingen. In 1952 overleed Johnson in zijn huis in Vineyard Haven, waar hij sinds vijf jaar leefde.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b William McCann, "Owen McMahon Johnson", in Dictionary of American Biography, Supplement Five 1951-1955, ed. John Garraty (New York: Charles Scribner's Sons, 1977), 371-373.