Oxazool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oxazool
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van oxazool
Structuurformule van oxazool
Molecuulmodel van oxazool
Molecuulmodel van oxazool
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C3H3NO
IUPAC-naam oxazool
Andere namen 1,3-oxazool
Molmassa 69,06 g/mol
SMILES
C1=COC=N1
CAS-nummer 288-42-6
Vergelijkbaar met isoxazool
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Corrosief
Gevaar
H-zinnen H225 - H318
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P280 - P305+P351+P338
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,050 g/cm³
Smeltpunt -85 °C
Kookpunt 69-70 °C
Evenwichtsconstante(n) pKa = 0,8
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Oxazool is een organische verbinding met als brutoformule C3H3NO. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof. Het is een basisbouwsteen voor verschillende heterocyclische aromatische verbindingen. Moleculair gezien is de stof een azool met een stikstof- en zuurstofatoom die gescheiden zijn door één koolstofatoom.

Synthese[bewerken]

Oxazool wordt gesynthetiseerd op verschillende manieren:

Robinson-Gabriel Synthesis Scheme.png
Fischer Oxazole Synthesis.png

Zie ook[bewerken]

  • Isoxazool, isomere verbinding met het stikstof- en zuurstofatomen naast elkaar.
  • Oxadiazool, verbinding met twee stikstofatomen in de vijfring.