Oxycodon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oxycodon
Oxycodone.svg
4,5-α-epoxy-14-hydroxy-
3-methoxy-17-methyl-morfinaan-6-on
Farmaceutische gegevens
F tot 87% (PO)
t1/2 2-3 uur
Uitscheiding urine
Gebruik
Toediening oraal, intramusculair, intraveneus, subcutaan, transdermaal, rectaal
Risico met betrekking tot
Zwangerschapscat. B / D (bij gebruik in hoge doses in laatste trimester )
Databanken
CAS-nummer 76-42-6
ATC-code N02AA05
Farmacotherapeutisch Kompas Oxycodon
Chemische gegevens
Formule C18H21NO4
Molaire massa 315,367 g/mol
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Oxycodon is een krachtig opioïde analgeticum, dat bereid wordt uit thebaïne. Het is een semi-synthetische opioïde, omdat het gemaakt wordt van een natuurlijk opiaat. Op basis van gewicht is oxycodon 2 maal potenter dan morfine en wordt het oraal, nasaal en rectaal beter geabsorbeerd dan morfine. Het werkt niet alleen op somatische pijn maar ook op neuropathische en viscerale pijn. Vooral in de Verenigde Staten is het een populair middel onder drugsgebruikers geworden.

Preparaten[bewerken]

Oxycodon wordt door diverse fabrikanten in diverse toedieningsvormen op de markt gebracht. Zowel siroop, vloeistof voor injectie, capsules en tabletten zijn beschikbaar in verschillende sterkte's. Het verschil tussen tabletten met een gereguleerde (vertraagde) afgifte (zoals bijvoorbeeld Oxicontin) en tabletten met een onmiddellijke werking (Oxynorm) van dezelfde sterkte is klinisch gezien groot. Het onachtzaam wisselen tussen verschillende toedieningsvormen van deze potente pijnstiller kan gevaarlijk zijn en dient alleen te gebeuren op duidelijke instructie van de voorschrijvende arts.

Externe links[bewerken]